سيماي حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٠

١٨٨.ابراهيم بن ابى محمود : امام كاظم عليه السلام را ديدم كه خانه خدا را وداع مى كرد . چون خواست از در مسجد بيرون رود ، به سجده افتاد سپس برخاسته ، رو به كعبه كرد و گفت : «خدايا! من بر مى گردم ، بر اين عقيده كه جز تو معبودى نيست» . [١]

ب . ديدار امام

١٨٩.امام باقر عليه السلام : كمال حج ، به ديدار امام است . [٢]

١٩٠.امام باقر عليه السلام: همانا مردم مأمور شده اند كه نزد اين سنگها(ى خانه خدا) آمده ، گِرد آن ها طواف كنند ، سپس پيش ما آيند و ولايت و همبستگى خود را به ما خبر دهند و نصرت و يارى خود را به ما عرضه بدارند . [٣]

١٩١.امام باقر عليه السلام : از مكّه آغاز كنيد و به ما ختم نماييد . [٤]

ج . صدقه دادن

١٩٢.امام صادق عليه السلام: وقتى حج گزار اعمالش را انجام داد و مى خواهد بيرون آيد، سزاوار است كه يك درهم خرما بخرد و آن را صدقه دهد، تا كفّاره چيزى باشد كه شايد در حج او بر گردنش آمده است، مثل خاراندن بدن، يا شپشى كه افتاده يا مانند اين. [٥]