ترجمه منظوم « دعاي صباح » - حسينى نيريزى، قطب الدين محمّد - الصفحة ٢٥٦

{ آن جاى كه مهر جانفزاى تو بُوَدخورشيد چو ذره در هواى تو بُوَد } { تو واجب و خَلق توست ممكن ، پس كىهم جنس تو آفريده هاى تو بُوَد؟ }

وجلّ عن ملائمة كيفيّاته

{ اى آن كه جليلى و على اىّ وعظيمبى چون و چگونه اى تو اى ربّ كريم؟ } { ما حادث و ذات تو قديم ازلىهرگز نتوان به كُنه ذات تو رسيم }

يا من قرب من خواطر الظنون ، وبعد عن ملاحظة العيون [١]

{ اى دل به غم عشق [تو] دربند شدهچون گوى به چوگان تو پيوند شده } { چون ديدن رويت نبُوَد حدّ كسىهركس به گمانى ز تو خرسند شده }

وعلم بما كان قبل أن يكون

{ اى علم تو از ازل هويدا بودهبر وجه اَتَم ، محيط اشيا بوده } { در علم تو كان هست مقدس ز زوالهم رنگِ هم است بوده و نابوده }

يا من أرقدني في مهاد أمنه وأمانه