ترجمه منظوم « دعاي صباح » - حسينى نيريزى، قطب الدين محمّد - الصفحة ٢٦٤

{ بحر كرمت پُر است بى نقص و زوالدر تنگى روزگار و در خشكى سال }

وبابك مفتوح للطلب والوغول

{ درهاى طلب گشاده اى در همه حالبر اهل طلب بهر حصول آمال } { تا هر كه شود داخل درگاه وصالاز لطف به او فيض رسانى به كمال }

وأنت غاية السؤل [١] ونهاية المأمول

{ دروازه لطف تو بوَد دايم بازاز بهر دل خسته ارباب نياز } { تو غايت مطلبى و اميد درازكار من سرگشته غمگين تو بساز }

إلهي هذه أزمّة نفسي عقلتها بعقال مشيّتك ، وهذه أعباء ذنوبي درأتها برحمتك

{ اين است مهار نفس من اى جبّاربر خواهش تو بسته امش در همه كار } { اين بار گناهان كه به دوشم دارمانداخته ام به رحمتت اى ستّار }

وهذه أهوائي المضلّة ، وكلتها إلى جناب لطفك

{ اين است هوس هاى من اى ربّ كريمگمراه كنِ مقصد اين نفس لئيم } { بگذاشتمش سوى جناب لطفتاى آن كه غفورى و ودودى و رحيم }

فاجعل اللّهم صباحي هذا نازلاً علَيَّ بضياء الهدى والسلامةِ في الدين والدنيا

{ يا رب ز كَرَم ، صبح مرا نازل داربر روشنى هدايت دارِ قرار }