ابوهريره، سه سال از عهد رسالت را درك كرد و به قدرى افسانه و غرايب از زبان رسول خدا جعل و وضع نمود كه عمر را سخت ناراحت ساخت و او را با تازانه خود ادب كرد و گفت: حق ندارى حديثى از پيامبر نقل كنى، و الاّ به سرزمين پدرانت(دوس) تبعيد مى شوى. روزى در محضر على(عليه السلام) سخن از ابوهريره به ميان آمد . حضرت فرمود:

«أكذب الناس على رسول اللّه;[١]

دروغ گوترين مردم از زبان رسول خداست».

اينها، نمونه هايى از سيئات و ضررهاى جبران ناپذير رجال منافق صدر اسلام است و اگر به خساراتى كه از ناحيه ساير منافقان به آيين گرامى ما وارد آمده رسيدگى كنيم، بدون ترديد گفتار خدا را كه (هُمُ الْعَدُوُّ)است، تصديق نموده و همواره از خدا خواهيم خواست جامعه ما را از شر آنان مصون و محفوظ بدارد.

[١] علاّمه بزرگوار مرحوم شرف الدين عاملى، ابوهريره، ص ٢٧.