جنگ روانی - متفکر، حسین - الصفحة ١١٤ - ٢-٢-٥-عوامل و علل شايعهپراكنى

و فكر و انديشه بد،هميشه او را آزار مى‌دهد و اولين ضربه را به خود مى‌زند.

در اين زمينه به تعدادى از آيات و روايات اشاره مى‌كنيم:

اِنَّ بَعْضَ الظَّنِ اثْمٌ [١]

به درستى كه پاره‌اى از گمان‌ها،گناه است!

ابراهيم بن عمر يمانى از امام صادق(ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمود:

اِذٰا اتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ اخٰاهُ انْمٰاثَ الايٖمٰانُ مِنْ قَلْبِهِ كَمٰا يَنْٰماثَ الْمِلْحُ فِى الْمٰاءِ. [٢]

وقتى كه مؤمن به برادر (دينى) خودش تهمت زند،ايمان از دلش رخت برمى‌بندد همانند نمك كه در آب از بين مى‌رود.

با زايل شدن ايمان انسان بدگمان،چون دلش به گمان تنها كفايت نمى‌كند در پى اسرار مردم مى‌گردد و آن‌ها را فاش مى‌نمايد و بدين طريق حيثيت و امنيت اجتماعى صدمه ديده و رشته‌هاى مودّت را قطع مى‌نمايد.

حسين بن عمر بن يزيد از پدرش روايت مى‌نمايد:

سَمِعْتُ ابٰا عَبْدَاللّٰهِ(ع) يَقُولُ:مَنْ اتَّهَمَ اخٰاهُ فىٖ ديٖنِهِ فَلاٰ حُرْمَةَ بَيْنَهُمٰا وَ مَنْ عٰامَلَ اخٰاهُ بِمِثلِ مٰا عٰامَلَ بِهِ النّٰاسُ فَهُوَ بَرِىءٌ مِمّٰا يَنْتَحِلُ. [٣]

شنيدم امام صادق(ع) مى‌فرمود:هركسى به برادر دينى خود تهمت زند احترامى ميان آن دو به‌جا نماند و هركس با برادر دينى مانند ساير مردم معامله كند او از آنچه خود را بدان بسته (يعنى مذهب حقه) بيزار و بركنار شده است.