جنگ روانی - متفکر، حسین - الصفحة ١٠٣ - ٢-٥-شايعه

فوق يا سكوت و عدم مقابله با شايعه در حقيقت جرم و تعاون با مجرم اوليه و از گناهان كبيره محسوب مى‌شود. [١]

بنابراين،مى‌توان شايعه را به عنوان يك گزارش يا خبر تأييد نشده دربارۀ حادثه يا واقعه دانست كه اساساً انتقال آن از طريق دهان به دهان صورت مى‌گيرد ولى ممكن است قسمتى يا بخشى از شايعه صحت داشته باشد يا اصلاً صحت نداشته يا منبعى آن را جعل نموده باشد.اين وضع به ويژه هنگامى كه حادثه داراى جزئيات بسيار باشد صادق است.

مفهوم شايعه در قرآن:

قرآن مجيد از شايعه با لغت «ارْجٰاف» نام برده و شايعه‌پراكنان را به نام «مُرجِفون» مى‌خواند. اِرجٰاف از ريشه رَجْف به معنى لرزيدن است و آن دروغ‌پراكنى و انتشار اخبارى است كه دل‌هاى مردم را لرزانده و نگران نموده باشد.

لغت‌نامه دهخدا مى‌نويسد: اراجيف جمع ارجاف ،خبرهاى موحش و مدهش بيهودگان،سخنان دروغ و بى‌اصل،خبرهاى دروغ و نادرست و شايعات.

قرآن مجيد،شايعه‌سازان را با منافقين و كسانى كه در دلشان مرض و ناپاكى است برابر مى‌داند و دربارۀ آنان مى‌فرمايد:

لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنٰافِقُونَ وَالَّذيٖنَ فىٖ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِى الْمَديٖنَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لاٰ يُجٰاوِرُونَكَ فيٖهٰا الاّٰ قَليٖلاً.مَلْعُونيٖنَ ايْنَٰما ثُقِفُوا اخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتيٖلاً [٢]