جنگ روانی - متفکر، حسین - الصفحة ٥٢ - ١-٣-القاى غم
چون اين ابزارها مىتوانند با پرورش نفرت،گسترش افسردگى،اشاعه نگرانى،اضطراب،واهمه و ترس (ترس از مسائل مختلف مثل فقر،گرانى، تهديد خارجى و...) روحيۀ جامعه را متزلزل گردانند.در ميان رسانهها، تلويزيون مىتواند تأثير بيشترى داشته باشد؛چرا كه حواس بيشترى را به كار مىگيرد.
براى رسيدن به اهداف جنگ روانى از طليعۀ پيروزى انقلاب اسلامى برنامهريزان جنگ روانى،با ترويج سوءظن نسبت به رهبران انقلاب،اين فعاليت را در صدر هدفهاى خود قرار دادند و با اشاعه اخبار غمآلود، سعى در تضعيف روحيۀ مردم نمودند؛به عنوان مثال به چند مورد از آنها اشاره مىشود:
١-روزنامه كيهان در اوايل فروردين ماه ١٣٥٨،يعنى در شرايطى كه حدود يك ماه از فروپاشى رژيم سلطنتى گذشته بود،نوشت:
كارگران بيكار را ضد انقلاب معرفى نكنيد.
و چند روز بعد،از قول گروهى كه آن را جبهه دمكراتيك ملى ناميد هشدار داد:
با ادامه چنين وضعى،كشور روى آزادى و دمكراسى را نخواهد ديد.
روش جارى همه مطبوعات بهجامانده از عصر استبداد،تنظيم اخبار مشابه آنچه گذشت،بود.حتى در تنها روزنامۀ بعد از پيروزى انقلاب - روزنامۀ انقلاب اسلامى-كه به ظاهر براى دفاع از انقلاب ايجاد شده بود نيز جنگ روانى سرايت كرد و اين روزنامه در تاريخ ٥٩/٣/٢٤ نوشت: