٢١ رمضان‌ شهادت اميرالمومنين عليه السلام‌ در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان سال چهلم هجرى و در محراب مسجد كوفه، سر مبارك حضرت على عليه السلام با شمشير زهرآلود يكى از خوارج پليد، ابن ملجم مرادى، شكافت. صداى ملكوتى حضرت طنين‌انداز شد كه، «به خداى كعبه رستگار شدم». پس از آن از مسجد كوفه بانگ برخاست كه پايه‌هاى ايمان فروريخت، على مرتضى كشته شد.
امام را از مسجد به خانه بردند و معالجه سودى نبخشيد. حضرت به آرزوى ديرين خود دست يافت، و روز بيست و يكم ماه مبارك رمضان به لقاى حق نائل آمد.
اميرالمؤمنين، سلام‌اللّه عليه، جان خودش را فدا كرد براى اسلام و شهيد شد و اسلام به جاى خودش بود.
ج ١٥، ص ١١٤ خوارج كه پينه بسته بود پيشانيشان از شدت طول سجده، لكن حق را كشتند.
ج ٦، ص ٢٥٦ على عليه السلام والاترين شهيد محراب كه به دست خيانتكار اشقى‌الاشقيا به ملأ اعلا شتافت. ج ١٧، ص ٥٦