٢٦ ربيع‌الاوّل‌ صلح امام حسن‌ پس از شهادت امام على عليه السلام، امام حسن عليه السلام با تجهيز سپاه ١٢ هزار نفرى آماده جنگ با معاويه شد. امّا دسيسه‌هاى تفرقه‌انگيز معاويه و بى‌وفايى سپاهيان امام و خيانتهاى ايشان به حضرت، شرايطى را بر امام تحميل كرد كه مجبور به پذيرش صلح با معاويه در ٢٦ ربيع‌الاول سال ٤١ هجرى شد. گرچه براى قرارداد صلح شروطى نوشته شد امّا معاويه بعدها همه آنها را زير پا گذاشت.
آن قدر كه حضرت امام حسن معاويه را مفتضح كرد به همان قدر بود كه سيدالشهدا يزيد را مفتضح كرد.
ج ١، ص ١٧٣ اگر آن حيله‌اى كه معاويه و عمرو عاص به كار برده بودند، آنهايى كه از طبقه مقدسين به اصطلاح بودند، مانع نشده بودند. شايد قضاياى امام حسن سلام‌اللّه عليه و آن ابتلائاتى كه او پيدا كرد و قضيّه كربلا پيش نمى‌آمد و جرم گناه همه اين امور به گردن آن مقدسين نهروان بود.
ج ١٨، ص ٢٦٨ ... قصّه امام حسن و قضيّه صلح، آن هم صلح تحميلى بود براى اين كه امام حسن دوستان خودش يعنى آن اشخاص خائنى كه دور او جمع شده‌