وعده ديدار، ص ١٠٠ پسرم تو با آنكه در هيچ شغلى از شغلهاى سران اسلامى‌ايدهم الله تعالى وارد نيستى، اين سيلى‌هاى طاقت فرسا را كه مى‌خورى براى آن است كه فرزند منى و به حسب فرهنگ غرب و شرق بايد من و هر كس به من نزديك و به ويژه تو كه از هر كس نزديكترى مورد تهمت و آزار و افترا واقع شود. در حقيقت جرم تو اين است كه فرزند منى و اين در نظر آنان كم جرمى‌نيست.
وعده ديدار، ص ١٢٩ بايد منتظر و مهيا باشى و اعتماد به حكمت و رحمت بى پايان او بكنى، خواهى اين تهمتها و افتراها و آزارهاى بى پايان را تحفه‌اى از دوست براى سركوب نفسانيت خود بدانى و ابتلا امتحانى است الهى براى خالص كردن بندگان خود، پس سيلى‌ها را بخور و شكر خداوند را به جا آور كه چنين عنايتى فرموده و آرزوى بيشتر كن.
وعده ديدار، ص ١٢٩ پسر عزيزم! بارها به من گفتى كه درباره تو صحبتى كه دال بر تبرئه تو از اين تهمتها است نكنم و اين را براى اسلام و مصلحت جمهورى اسلامى‌گفتى، لكن من اگر در اين ورقه بر خلاف آنچه گفتى درباره تو چيزى بگويم براى اداء تكليف الهى است ... لكن تو مى‌دانى ساكت ماندن در مقابل تهمتها جرم و گناه است.
وعده ديدار، ص ١٢٩- ١٣٠ احمد تاكنون براى مصارف خود دينارى از بيت المال صرف نكرده و من از مال شخصى خودم زندگى او را اداره مى‌كنم.
وعده ديدار، ص ١٣٠