دليل بيمناك بودن از حضور كشتيهاى «كارم» از دزدان دريايى «١»، اهتمام ويژه اى از خود نشان دهند.
به همين سبب معز خليفه فاطمى، نسبت به تقويت ناوگان فاطمى و منظّم كردن آن به گونه اى هماهنگ با اوضاع سياسى جديد، توجّه فراوان مبذول داشت، و با اينكه وى ناوگان خويش را از پايگاه هاى غرب به اسكندريه، دمياط، تنيس، عسقلان، طرابلس، صيدا و صور منتقل كرده بود و جز تعداد اندكى از كشتيهاى خويش را براى همكارى با نمايندگان خود از خاندان زيريان جهت حراست از سواحل مغرب نزديك وميانه در برابر خطر امويان در اندلس «٢» قرار نداد ودر همان زمان براى پيروزى از سياستى كه فرمانروايان فاطمى براى ادامه نبرد دريايى در صقليه و جنوب ايتاليا آن را دنبال مى كردند، درمغرب باقى نگذاشت.
منتقل شدن فاطميان به مصر، تقسيم شدن دولت آنها را به دو بخش به دنبال داشت: بخش شرقى كه شام و مصر رادر بر مى گرفت و بخش غربى كه به نوبه خود به سه منطقه جداگانه تقسيم مى شد:
الف- طرابلس و سرت.
ب- منطقه زيريان صنهاجى در غرب نزديك و ميانه.
ج- منطقه صقليه كه تنها در اختيار خاندان بنى ابوالحسين كلبى قرار داشت. «٣» امّا شام و مصر، با اينكه فاطميان از مكرو شيطنت دشمنانشان در عراق وخود سرزمين شام «٤» در امان نبودند، اين دو كشور براى نخستين بار در تاريخ اسلامى خود در يكپارچگى سياسى همه جانبه‌اى با يكديگر قرار گرفتند.