جامه خز با نقش و نگار و مقدارى زيادى اسلحه تقديم يازمان كرد. اين هديه تأثير زيادى در درون يازمان گذاشت و در پى آن يا زمان مردم را به اطاعت خمارويه خواند بدين ترتيب به اطاعت وى درآمد. «١» هنگامى كه «يازمان» در سال ٢٧٨ هجرى در يكى از نبردهاى خود، درگذشت، «ابن عجيف» كه طى نامه اى خمارويه را از درگذشت «يازمان» آگاه كرده بود، جانشين وى گشت و خمارويه او رابر ولايت طرسوس گماشت و با اسب، اسلحه، پول و ... وى را يارى كرد.
خمارويه جنگاورانى را از مصر به همراهى عجيفى، فرمانرواى طرسوس، براى شركت در حمله به سرزمين روم اعزام داشت كه مى توان از آنان «احمد بن أبا» و «بدرحمامى» و «طغج بن جف» رانام برد.
بندر طرسوس تنها تا سال ٢٨٤ هجرى تابع حكومت طولونيان بود، در اين سال اهالى طرسوس كارگزار ونماينده «ابن طولون» را از شهر بيرون كرده و خواستار حضور معتضد خليفه عبّاسى در آنجا شدند. ازآن زمان طرسوس به عنوان آبراه تحت نفوذ خلفاى عبّاسى درآمد و دولت عبّاسيان كشتيها و ناوگانهاى خود را از آنجا براى تهاجم به سرزمين بيزانسها به حركت درمى آورد در سال ٢٨٥ هجرى «راغب» غلام موفّق عبّاسى حمله دريايى آغاز كرد و كشتيهاى فراوانى رابه غنيمت گرفت و سه هزار نفر از روميان راكه در اين كشتى ها بودند به قتل رسانده و كشتى ها را به آتش كشيد. «٢» به نظر مى رسد كه دولت عبّاسيان آبراه طرسوس را پايگاهى براى ناوگانهاى خود در درياى مديترانه قرار داده بود كه پس از «راغب» كه معتضد خليفه عبّاسى در سال ٢٨٦ هجرى وى را از كار بركنار كرد، «دميانه بحرى» غلام «يازمان» سرپرستى آنجا را به عهده گرفت. او شخصى بود كه در سال ٢٨٧ هجرى از جهت كينه‌اى كه با اهل طرسوس داشت به معتضد عبّاسى پيشنهاد كرد كه كلّيّه شناورهايى را كه مسلمانها در حملات خود از آنها استفاده مى كردند، به آتش بكشد. بدين سان همه كشتيها و