متعلّقات آنها در آتش سوخت كه دربين اين كشتيها پنجاه كشتى قديمى بود كه نوع آن‌ بسيار كمياب و در آن دوران نظير آن وجود نداشت. با به آتش كشيده شدن اين كشتيها، خسارت بزرگى بر نيروى مسلمانها وارد شد. «١» دميانه نقش مهمّى را در پايان دادن به دولت طولونيان بازى كرد، هنگامى كه مكتفى عبّاسى «محمد بن سليمان كاتب» را براى نبرد با طولونيان و منقرض كردن حكومت آنها اعزام كرد وى به سمت شهر «حمص» پيشروى كرد و از آنجا طى نامه‌اى به دميانه كه در آبراه مستقر بود، از او درخواست كرد كه با كشتيهاى خود به سوى ساحل مصر حركت كند و با وارد شدن به رود نيل از رسيدن موادّ غذايى به مردم مصر جلوگيرى كند.
دميانه با ناوگانى مركّب از ١٨ كشتى جنگى پر از نيروى رزمى و اسلحه «٢» به آنجا شتافت و در منطقه «تنيس» با كشتيهاى طولونيان به فرماندهى «وصيف القطرميز» و «خصيب البربرى» و «حماد بن مايخشى الفرغانى» «٣» درگير شد كه باشكست آنها، شهر دمياط و تنيس سقوط كرد و به دست عبّاسيان افتاد، و وصيف القطر ميز فرمانده نيروى دريايى طولونى ها گريخت «٤» سپس دميانه در سال ٢٩٣ هجرى بار ديگر از منطقه آبراه به سوى «فسطاط» حركت كرد و اين در زمانى بود كه «ابن خليج» از هواداران طولونيان بر «عيسى النوشرى» يكى از فرمانروايان عبّاسى، شوريده بود ودميانه موفّق شد وارد فسطاط شود. «٥» بدين ترتيب با بازگردانيدن مصر در سال ٢٩٢ هجرى (٩٠٥ ميلادى) توسّط عبّاسيان اهمّيّت و موقعيّت نيروى دريايى در طرسوس و سواحل شام ارتقاء دريافت «٦» طرسوس در دوّمين دوره حاكميت عبّاسيان نقش مهمّى را در دفاع از سواحل مصر در برابر حملات فاطمى ها از سال ٣٠١ هجرى (٩١٤ م)، ايفاء كرد. هنگامى كه‌