سپس طرسوس در ٢٦٤ هجرى كه احمد بن طولون وارد آن گرديد و تصميم بر ماندن در آنجا و همراهى با جنگاوران «١» را گرفت، تحت فرمان وى در آمد و «سيماالطويل» را بر آن گماشت امّا او پس از شش سال بر وى شوريد و هنگامى كه ابن طولون در سال ٢٦٩ هجرى براى بر كنار نمودن «يازمان خادم» كه در آنجا فتنه و آشوب كرده بود، بدان سامان روى آورد كار براو سخت گشت و «يازمان» «٢» آب رودخانه «بردان» را درمسير لشكريان ابن طولون رها كرد كه در نتيجه اردوگاه را آب فرا گرفت «٣» و ابن طولون ناگزير از ترك منطقه شد. «٤» در سال بعد، يعنى ٢٧٠ هجرى، طرسوس مورد تعرّض و هجوم بيزانسى ها قرار گرفت. در اين سال بيزانسى ها با سپاهى مركّب از يكصد هزار نفر به شهر قلميه كه در شش ميلى طرسوس واقع بود يورش بردند. «يازمان» بر آن شبيخون زد و گفته اند كه هفتاد هزارتن از آنان را كشت و فرمانده آنها را به قتل رساند و اشياء بسيارى را به غنيمت برد «٥» و در سال ٢٧٤ هجرى در سرزمين روم پيش رفت وتعداد زيادى از مردم آن سامان را به هلاكت رساند و غنايم زيادى را به دست آورد و عدّه بسيارى از آنان را به اسارت خويش درآورد. «٦» به گفته مسعودى «يازمان خادم» فرمانرواى طرسوس، دريا نوردانى را در اختيار داشت كه كسى مثل آنها را نديده بود و نيرو مند تر از آنان را سراغ نداشت، دشمنان از آنان بيمناك بودند و مسيحيان در قلعه و پناهگاههاى خود از آنها مى ترسيدند. «٧» «خمارويه» (پسراحمد بن طولون) به هدف اينكه يا زمان تحت حمايت او در آيد در پى كسب دوستى با وى بود، به هر حال اين سياست به ثمر نشست و از پندار تجاوز كرد و در سال ٢٧٧ هجرى، سى هزار دينار، پانصد دست لباس فاخر، پانصد