تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام(ج1)
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص

تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام(ج1) - عبادی، احمد مختار - الصفحة ١٣٦

آنها را همراهى مى كردند، چنانكه در سال ٥١٧ هجرى هنگاميكه ناوگان دوّم مصر براى يارى طغتكين حاكم دمشق، به حركت درآمد، چنين چيزى تحقّق يافت. «١» ٤- نمودهايى ازمراسم جشن‌ (به مناسبت حركت ناوگان مصر، به ميدان‌نبرد)
الف- مراسم جشن پرداخت هزينه رزمندگان: از مهمترين جشنهاى فاطميان، برگزارى مراسم جشن به مناسبت حركت ناوگان به مناطق ساحلى جهت نبرد بود، اين مراسم در دو مرحله انجام شد:
اوّل، پرداخت حقوق جنگجويان.
دوّم، مراسم خدا حافظى يا توديع با رزمندگان. در نخستين مرحله از افسران در خواست مى شد كه كلّيه رزمندگانى را كه در مصر ويا قاهره و يا خارج آن زندگى مى كنند، گرد آورند، هنگامى كه جمع مى شدند، افسران اين مطلب را به فرمانده ناوگان اطلّاع مى دادند و او نيز به نوبه خود وزير را در جريان قرار مى داد و وزير جريان گرد آمدن آنها رابه اطلّاع خليفه مى رساند و در اين هنگام، روزى جهت پرداخت حقوق رزمندگان تعيين مى شد، درآن روز خليفه جلوس مى كرد و وزير نيز در جايگاه ويژه خود قرار مى گرفت و دو مسؤول دفتر محاسبات لشكر، حضور مى يافتند كه عبارت بودند از: امير و كاتب لشكر، كه اوّلى داخل آستانه مجلس و فرد دوّم يعنى كاتب لشكر، پشت آستان، در سالن ساختمان روى حصيرهايى كه فرش شده بود، نزديك وى مى نشست و سپس توزيع گران، بيت المال را بدانجا منتقل مى كردند و سفره هاى چرمين ويژه اى براى ريختن درهم و دينار روى آنها آماده مى شد و