اهل بيت در لغت: از سخنان لغت شناسان به دست مى آيد كه اهل بر نوعى رابطه و پيوند ميان يك انسان با انسان يا چيز ديگرى دلالت مى كند ، همسر يك مرد اهل وى مى باشد ، چنان كه نزديك ترين افراد به او نيز اهل او هستند ، امت هر پيامبرى اهل او به شمار مى روند. ساكنان خانه يا شهر و آبادى ، اهل خانه يا شهر و آبادى اند. پيروان هر دين و آيينى اهل آن دين اند. فرد يا افرادى كه دانش و هنر و حرفه اى را دارند ، اهل آن دانش و هنر و حرفه محسوب مى شوند. (معجم المقاييس فى اللغة ، ج١ ص٩٣ ; المصباح المنير ، ج١ ، ص٣٧ ; لسان العرب ، ج١ ، ص١٨٦ ; اقرب الموارد ، ج١ ، ص٢٣ ; المفردات فى غريب القرآن ، ص٢٩ ; المعجم الوسيط ، ج١ ، ص٣١) بنابراين ، اهل بيت در لغت به معناى ساكنان يك خانه است ، ولى در عرف مسلمانان معناى خاصى دارد كه بيان خواهد شد. (المفردات فى غريب القرآن ، ص٢٩).