دو صفت از صفات ثبوتى خداوند است . در قرآن كريم واژه الأوّل ٢ بار ، اوّل ٢٢ بار و الأولين و الأوّلون ٣٩ بار به كار رفته. هم چنان كه واژه الآخِر ٢٧بار ، آخِر به صورت مضاف ٣بار و الآخرين ١٠بار در قرآن كريم استعمال شده است. هر دو واژه اوّل و آخر تنها يك بار به عنوان صفت خداوند در قرآن كريم استفاده شده است: (هو الأوّل والآخر والظاهر والباطن وهو بكلّ شىء عليم) ; اوست اوّل و آخر و ظاهر و باطن، و او به هر چيزى دانا است. (حديد:٣) در حديث مشهورى كه نود و نه اسم از اسماء و صفات خداوند را برشمرده است، اين دو صفت نيز به چشم مى خورد. (التوحيد ، ص ١٩٤).