معناى لغوى الهام را انداختن چيزى در دل (مقاييس اللغة ، ج ٥ ، ص٢١٧ ; الصحاح ، ج٥ ، ص٢٠٣٧ و مجمع البحرين ، ج٦ ، ص ١٧١) ، افكندن چيزى در دل از سوى خداوند و ملأ اعلى (لسان العرب ، ج١٢ ، ص ٣٤٦ ; مفردات راغب ، ص ٧٤٨) و تلقين كردن (لسان العرب ، همان ; ترتيب العين ، ص ٧٤٩) دانسته اند.