روزه سپر مؤمن، به ضميمه احكام روزه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٤ - كفاره روزه

فرو برد، روزه‌اش باطل مي‌شود و کفاره دارد.

٢- اگر شخص جنب در شب ماه رمضان مي‌داند قبل از اذان صبح براي غسل بيدار نمي‌شود، نبايد بخوابد و اگر بخوابد و بيدار نشود، روزه‌اش باطل است.(قضا و کفاره واجب است)

٣- اگر عمداً روزه ماه رمضان را نگيرد يا عمداً آن را باطل کند، قضا و کفاره واجب مي‌شود.

٤- کفاره، همان جريمه‌اي است که براي باطل کردن روزه، معين شده است و عبارت است از: * آزاد کردن يک بَرده * دو ماه روزه گرفتن که سي و يک روز آن بايد پي درپي باشد. * دادن يک وعده غذا به شصت فقير يا دادن يک مُد طعام به هريک از آنها.

٣- کسي که کفاره بر او واجب شود بايد يکي از اين سه را انجام دهد و چون امروزه برده به معناي فقهي آن يافت نمي‌شود، مورد دوم يا سوم را انجام دهد. اگر هيچ يک از اينها برايش مقدور نيست، يا ١٨ روز پي درپي روزه بگيرد و يا هر مقدار مُد که مي‌تواند به فقير طعام بدهد البته صدقه دادن بر فقراء نسبت به انجام مورد قبل مستحب است و اگر اصلاً نتواند طعام بدهد، بايد استغفار کند.

در موارد زير به جا آوردن قضاي روزه واجب است ولي کفاره ندارد: