روزه سپر مؤمن، به ضميمه احكام روزه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٨ - روزه قضاى پدر و مادر

نيست، فوري آن را انجام دهد.

٤- اگر کفاره بر انسان واجب شود و بدون اينکه به جا آورد، چند سال بر آن بگذرد، چيزي بر آن اضافه نمي‌شود.

٥- اگر روزه خود را با کار حرامي؛ مانند: استمناء، باطل کند، کفاره جمع واجب مي‌شود؛ يعني بايد يک برده آزاد کند و دو ماه روزه بگيرد و به شصت فقير طعام بدهد. اگر هر سه برايش ممکن نيست، هر کدام آنها را که مي‌تواند بايد انجام دهد.

٦- کسي که قضاي روزه ماه رمضان را گرفته، اگر بعد از ظهر عمداً آن را باطل کند، بايد به ده فقير، هر کدام يک مُد طعام بدهد و اگر نمي‌تواند طعام بدهد، بايد سه روز پي درپي روزه بگيرد.

در موارد زير نه قضا واجب است و نه کفاره:

١- روزه‌هاي ايام کفر براي تازه مسلمان؛ يعني اگر کافري مسلمان شود قضاي روزه‌هاي واجب گذشته واجب نيست.

٢- کسي که به سبب پيري نمي‌تواند روزه بگيرد و بعد از ماه رمضان هم نمي‌تواند قضاي آن را انجام دهد؛ ولي اگر روزه گرفتن برايش دشوار است، بايد براي هر روز، يک مُد طعام به فقير بدهد.

روزه قضاي پدر و مادر:

پس از مرگ پدر، پسر بزرگ او بايد نمازها و روزه‌هاي قضا شده او را به جا آورد و احتياط مستحب است قضاي نماز و روزه‌هاي مادر را هم به جا آورد.