احكام بانوان - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٩٠ - وظايف زن نسبت به شوهر
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
در زمان رسول اكرم (صلّى اللّه عليه و آله) مردى از انصار به مسافرت رفت و به همسر خود سفارش نمود تا من برنگردم از خانه خارج مشو، پس مسافرت شوهر طول كشيد و پدر آن زن مريض شد، هنگامى كه زن خبر بيمارى پدر را شنيد، قاصدى نزد نبى اكرم (صلّى اللّه عليه و آله) فرستاد تا بدين وسيله به او اجازه بدهد كه بديدن پدرش برود.
پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) جواب فرمود: در خانه بمان و از اطاعت شوهر سرپيچى مكن اطاعت شوهر از هر كارى بالاتر است. چند روز گذشت و كسالت پدر سخت شد، زن پيغام داد و دوباره اجازه خواست، ولى حضرت اجازه نفرمود، چند روز ديگر سپرى شد به زن خبر دادند پدرش از دنيا رفته است.
زن بوسيله قاصدى از رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) اجازه خواست تا در نماز بر جنازه پدر شركت نمايد، باز هم پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) موافقت نكردند، پدر را بخاك سپردند و بالاخره طبق سفارش شوهر، آن زن قدم از خانه بيرون نگذاشت، سپس پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) پيغام داد، در برابر فرمانبردارى تو از شوهر، خدواند، تو را و پدرت را آمرزيد.[١]
به اين داستان هم توجه كنيد:
«ابو طلحه انصارى» فرزندى خرد سال داشت كه از دنيا رفت در حالى كه او در منزل نبود. همسر ابو طلحه انصارى هنگامى كه بالاى سر بچه گريه مىكرد متوجه شد كه موقع بازگشت شوهرش به خانه مىباشد، لذا فرزند را به كنارى گذاشت و خود را آماده پذيرائى از او نمود و بدون اظهار هيچ غم و اندوهى مانند هميشه با چهرهاى باز و مسرور شوهر خود را ملاقات نمود، هنگام سحر كه ابو طلحه براى نماز به مسجد مىرفت به او گفت اگر كسى به تو امانتى بدهد و سپس آن را طلب كند، آيا آن را پس مىدهى يا نه؟ آنگاه اضافه كرد، خداوند سه سال پيش امانتى به ما داد و ديروز هم او را از ما گرفت پس از نماز بيا تا فرزندمان
[١]- وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ١٤٥.