امام صادق (عليه السلام) پيوسته مى‌فرمود: نفس و هواهاى آنرا آزاد وامگذار، زيرا آزاد گذاردن هوى و تمايلات نفسانى باعث رنجو ملال و سقوط و نابودى انسان مى‌گردد و رها كردن نفس و هواهاى نفسانى آزار رساندن به نفس است و كنترل نمودن نفس را از هواها درمان امراض نفسانى است.

* قال رسول اللّه (صلّى اللّه عليه و آله):

يقول اللّه عزّ و جلّ و عزّتى و جلالى و عظمتى و كبريايى و نورى و علّوى و ارتفاع مكانى لا يؤثر عبد هواه على هواى الّا شتّت عليه امره و لبست عليه دنياه و شغلت قلبه بها و لم أوته منها الّا ما قدرت له و عزّتى و جلالى و عظمتى و نورى و علوّى و ارتفاع مكانى لا يؤثر عبد هواى على هواه الّا استحفظته ملائكتى و كفلت السّماوات و الارضين رزقه و كنت له من وراء تجارة كلّ تاجر و اتته الدّنيا و هى راغمة.[٢]

رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) فرمود: خدا مى‌فرمايد: بعزت و جلال و بزرگى و كبريايى و نور مقام بلند خودم سوگند، هيچ بنده‌اى خواسته‌هاى خود را بر خواسته‌هاى من مقدّم نمى‌دارد جز اينكه او را در كارش سرگردان مى‌نمايم دنيا را برايش سرپوش مى‌گذارم (تشخيصش را نسبت بدنيا كور مى‌كنمو در اثر دلبستگى و علاقه شديد به دنيا و سرگرمى‌هاى آن دلش را مشغول مى‌كنم و با وجود آن همه اشتغالات و كوششهاى زيبايى غير از آنچه مقدر كرده‌ام خير اضافه‌ترى به او نمى‌دهم اما بنده‌اى كه رضايت و خواسته‌هاى مرا بر هوى و ميلهاى نفسانى خويش اختيار كند فرشتگانم را بر نگهبانى او بر مى‌گزينم. آسمان و زمين را كفيل روزى او مى‌كنم و در كسب تجارت دلهاى ديگران را متمايل به او مى‌سازم و از او پشتيبانى مى‌نمايم تا خير و بركت يابد و دنيا خاضعانه به استقبال او آيد.

[١]- اصول كافى، ج ٢، ص ٣٣٦

[٢]- همان مدرك، ص ٣٣٥