احكام بانوان
(١)
پيش در آمد
١ ص
(٢)
مقدمه
١ ص
(٣)
ارزش و اهميت و تعليم و تعلم احكام دين
٤ ص
(٤)
تقليد از مجتهد ميت
٦ ص
(٥)
بخش اول«دماء ثلاثه»(خونهاى سهگانه)
١١ ص
(٦)
استحاضه
١٣ ص
(٧)
موارديكه استحاضه محقق مىشود
١٤ ص
(٨)
انواع و اقسام استحاضه
١٥ ص
(٩)
وارسى
١٦ ص
(١٠)
مواردى كه استحاضه تغيير مىكند
١٧ ص
(١١)
وظايف و تكاليف مشترك(قليله، متوسطه، كثيره)
٢٠ ص
(١٢)
احكام مشترك متوسطه و كثيره
٢٣ ص
(١٣)
احكام خاص قليله، متوسطه و كثيره
٢٤ ص
(١٤)
خون حيض
٢٦ ص
(١٥)
موارديكه از حكم حيض خارج است
٢٧ ص
(١٦)
زنى كه شك دارد يائسه شده يا نه
٢٨ ص
(١٧)
خصوصيات سه روز
٢٨ ص
(١٨)
سه روزبيشتر و دهروز كمتر
٢٩ ص
(١٩)
شك در خون
٣٢ ص
(٢٠)
زمانهايى كه زن حيض مىشود
٣٤ ص
(٢١)
تكاليف زن حائض
٣٥ ص
(٢٢)
كفاره
٣٩ ص
(٢٣)
شناخت كلى از تمام انواع زنهاى حائض
٤١ ص
(٢٤)
زنهاى كه عادت وقتيه دارند
٤٦ ص
(٢٥)
زنهايى كه عادت عدديه دارند
٤٨ ص
(٢٦)
مضطربه
٤٩ ص
(٢٧)
مبتدئه
٥٢ ص
(٢٨)
ناسيه
٥٣ ص
(٢٩)
احكام مشترك مبتدئه و مضطربه و ناسيه و زنى كه عادت عدديه دارد
٥٣ ص
(٣٠)
نفاس(خون ولادت)
٥٤ ص
(٣١)
چيزهايى كه بر نفساء حرام است
٥٧ ص
(٣٢)
برخى از آداب فرزنددارى
٥٨ ص
(٣٣)
خلاصه بعضى از آداب
٦٢ ص
(٣٤)
زنهايى كه بخاطر بچه، روزه بر آنها واجب نيست
٦٣ ص
(٣٥)
وظيفه زن بعد از پاك شدن از حيض و نفاس
٦٣ ص
(٣٦)
غسل
٦٤ ص
(٣٧)
جنابت
٦٥ ص
(٣٨)
مسائل ديگرى درباره زنها
٦٦ ص
(٣٩)
اقسام احكام
٦٧ ص
(٤٠)
محارم
٦٨ ص
(٤١)
احكام نگاه كردن
٦٩ ص
(٤٢)
بخش دوم خانواده
٧٧ ص
(٤٣)
هسته مركزى و اصلى جوامع بشرى
٧٧ ص
(٤٤)
حقوق متقابل
٧٩ ص
(٤٥)
حجاب
٨٣ ص
(٤٦)
وظايف زن نسبت به شوهر
٨٨ ص
(٤٧)
اهميت حق شوهر
٩٢ ص
(٤٨)
بخش سوماستفتاآت
٩٩ ص
(٤٩)
استفتاآت از حضرت امام خمينى«قدس سره»
٩٩ ص
(٥٠)
استفتاآت از حضرت آية الله العظمى گلپايگانى«دامت بركاته»
١٠٧ ص
(٥١)
احكام بانوان از متن توضيح المسائل حضرت آية الله العظمى اراكى«دامت افاضاته»
١١٣ ص
(٥٢)
احكام بانوان از متن توضيح المسائل حضرت آية الله العظمى خوئى«دامت افاضاته» استحاضه
١٢٠ ص
(٥٣)
سخنان حضرت امام خمينى - رضوان الله تعالى عليه - درباره زنها
١٢٧ ص

احكام بانوان - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ١١٨ - احكام بانوان از متن توضيح المسائل حضرت آية الله العظمى اراكى«دامت افاضاته»

نبوده، مثل آن كه پيش از سه روز پاك شود، بايد عبادتهايى را كه به جا نياورده قضا نمايد.

مسأله ٤٨٥- زنى كه عادت وقتيه دارد، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند و نتواند حيض را بواسطه نشانه‌هاى آن تشخيص دهد، بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد، چه پدرى باشند چه مادرى، زنده باشند يا مرده. ولى در صورتى مى‌تواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد كه شماره روزهاى حيض همه آنان يك اندازه باشد و اگر شماره روزهاى حيض آنان يك اندازه نباشد، مثلا عادت بعضى پنج روز و عادت بعضى ديگر هفت روز باشد نمى‌تواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد. مگر كسانى كه عادتشان با ديگران فرق دارد بقدرى كم باشند كه در مقابل آنان هيچ حساب شوند كه در اين صورت بايد عادت بيشتر آنان را حيض خود قرار دهد.

مسأله ٤٨٦- زنى كه عادت وقتيه دارد و شماره عادت خويشان خود را حيض قرار مى‌دهد، بايد روزى را كه در هر ماه اوّل عادت او بوده، اوّل حيض خود قرار دهد، مثلا زنى كه هر ماه، روز اول ماه خون مى‌ديده و گاهى روز هفتم و گاهى روز هشتم پاك مى‌شده چنانچه يك ماه دوازده روز خون ببيند و عادت خويشانش هفت روز باشد، بايد هفت روز اول ماه را حيض و باقى را استحاضه قرار دهد.

مسأله ٤٨٧- زنى كه عادت وقتيه دارد و بايد شماره عادت خويشان خود را حيض قرار دهد، چنانچه خويش نداشته باشد، يا شماره عادت آنان مثل هم نباشد، مخيّر است كه شش روز يا هفت روز را در هر ماه حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد و يا در يك ماه سه روز و در ماه ديگر ده روز را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد، و يا عكس اين را عمل نمايد يعنى ماه اول ده روز حيض قرار دهد، و ماه دوّم سه روز.

٣- صاحب عادت عدديه:

مسأله ٤٨٨- زنهائى كه عادت عدديه دارند سه دسته‌اند:

اوّل: زنى كه شماره روزهاى حيض او در دو ماه پشت سر هم يك اندازه باشد، ولى وقت خون ديدن او يكى نيباشد كه در اين صورت هرچند روزى كه خون ديده عادت او مى‌شود، مثلا اگر ماه اول از روز اول تا پنچم و ماه دوم از يازدهم تا پانزدهم خون ببيند، عادت او پنج روز مى‌شود.

دوّم: زنى كه از خون پاك نمى‌شود ولى دو ماه پشت سر هم چند روز از خونى كه مى‌بيند نشانه حيض و بقيه نشانه استحاضه را دارد و شماره روزهايى كه خون نشانه حيض دارد و در هر دو ماه يك اندازه است، امّا وقت آن يكى نيست، كه در اين صورت هرچند روزى كه خون او نشانه حيض را دارد، عادت او مى‌شود. مثلا اگر يك ماه از اوّل ماه تا پنجم و ماه بعد از يازدهم تا پانزدهم، خون او نشانه حيض و بقيه نشانه استحاضه را داشته باشد، شماره روزهاى عادت او پنج روز مى‌شود.

سوّم: زنى كه دو ماه پشت سر هم سه روز يا بيشتر خون ببيند و يك روز يا بيشتر پاك شود و دو مرتبه خون ببيند و وقت ديدن خون در ماه اوّل با ماه دوّم فرق داشته باشد، كه اگر تمام روزهايى كه خون ديده و روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشود و شماره روزهاى آن هم به يك اندازه باشد، تمام روزهايى كه خون ديده با روزهاى وسط كه پاك بوده عادت حيض او مى‌شود و لازم نيست روزهايى كه در وسط پاك بوده در هر دو ماه به يك اندازه باشد. مثلا اگر ماه اوّل، از روز اوّل‌ماه تا سوّم خون ببيند و دو روز پاك شود و دوباره سه روز خون ببيند و ماه دوّم، از يازدهم تا سيزدهم خون ببيند و دو روز يا بيشتر يا كمتر پاك شود و دوباره خون ببيند و روى هم از هشت روز بيشتر نشود عادت او هشت روز مى‌شود.

مسأله ٤٨٩- زنى كه عادت عدديه دارد، اگر بيشتر از شماره عادت خود خون ببيند و از ده روز بيشتر شود، چنانچه همه خونهايى كه ديده يك‌جور باشد بايد از موقع ديدن خون به شماره روزهاى عادتش حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد، و اگر همه خونهايى كه ديده يك‌جور نباشد، بلكه چند روز از آن، نشانه حيض و چند روز ديگر نشانه استحاضه را داشته باشد اگر روزهايى كه خون، نشانه حيض را دارد با شماره‌هاى روزهاى عادت او يك اندازه است، بايدهمان روزها را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد، و اگر روزهايى كه خون نشانه حيض دارد، از روزهاى عادت او بيشتر است، فقط به اندازه روزهاى عادت او حيض، و بقيه استحاضه است، و اگر روزهايى كه خون نشانه حيض دارد از روزهاى عادت او كمتر است بايد آن روزها را با چند روز ديگر كه روى هم به اندازه روزهاى عادتش شود، حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد.

٤- مضطربه:

مسأله ٤٩٠- مضطربه يعنى زنى كه چند ماه خون ديده ولى عادت معيّنى پيدا نكرده اگر بيشتر از ده روز خون ببيند و همه خونهايى كه ديده يك‌جور باشد، بايد شماره عادت خويشان را حيض قرار دهدو بقيّه را استحاضه، و چنانچه خويشاوندانى نداشته باشد با شماره عادت آنها مثل هم نباشد، هم‌چنانكه در مسأله ٤٨٧ بيان شد عمل نمايد.

مسأله ٤٩١- مظطربه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر نشانه استحاضه دارد، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز يا بيشتر از ده روز نباشد، همه آن حيض است و اگر خونى كه نشانه حيض را دارد كمتر از سه روز باشد بايد همان را حيض قرار دهد و در تعداد روزها به خويشاوندان خود مراجعه كند و به دستور كه در مسأله قبل گفته شد رفتار نمايد، و همچنين اگر پيش از گذاشتن ده روز از خونى كه نشانه حيض دارد دوباره خونى ببيند كه آن هم نشانه حيض را داشته باشد، مثل آن‌كه پنج روز خون سياه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سياه ببيند، بايد خون اوّل را حيض قرار دهد و در بقيه آن به دستورى كه در مسأله قبل گفته شد رفتار نمايد.

٥- مبتدئه:

مسأله ٤٩٢- مبتدئه يعنى زنى كه دفعه اوّل خون دين اوست، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند و همه خونهايى كه ديده يك‌جور باشد، بايد عادت خويشان خود را بطورى كه در وقتيه گفته شد حيض، و بقيه را استحاضه قرار دهد.

مسأله ٤٩٣- مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر نشانه استحاضه را داشته باشد، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد، همه آن حيض است ولى اگر پيش اط گذشتن ده روز از خونى كه نشانه حيض دارد دوباره خونى ببيندكه آن هم نشانه خون حيض داشته باشد، مثل آن‌كه پنج روز خون سياه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سياه ببيند و بايد از اوّل خون اوّل، كه نشانه حيض دارد، حيض قرار دهد و در عدد، رجوع به خويشاندان خود كند و بقيه را استحاضه قرار دهد.

مسأله ٤٩٤- مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگ رآن نشانه استحاضه داشته باشد، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد از سه روز كمتر يا از ده روز بيشتر باشد، بايد از اوّلى كه خون نشانه حيض دارد، حيض قرار دهد و در عدد، به خويشاوندان خود رجوع كند و بقيه را استحاضه قرار دهد.