احكام بانوان
(١)
پيش در آمد
١ ص
(٢)
مقدمه
١ ص
(٣)
ارزش و اهميت و تعليم و تعلم احكام دين
٤ ص
(٤)
تقليد از مجتهد ميت
٦ ص
(٥)
بخش اول«دماء ثلاثه»(خونهاى سهگانه)
١١ ص
(٦)
استحاضه
١٣ ص
(٧)
موارديكه استحاضه محقق مىشود
١٤ ص
(٨)
انواع و اقسام استحاضه
١٥ ص
(٩)
وارسى
١٦ ص
(١٠)
مواردى كه استحاضه تغيير مىكند
١٧ ص
(١١)
وظايف و تكاليف مشترك(قليله، متوسطه، كثيره)
٢٠ ص
(١٢)
احكام مشترك متوسطه و كثيره
٢٣ ص
(١٣)
احكام خاص قليله، متوسطه و كثيره
٢٤ ص
(١٤)
خون حيض
٢٦ ص
(١٥)
موارديكه از حكم حيض خارج است
٢٧ ص
(١٦)
زنى كه شك دارد يائسه شده يا نه
٢٨ ص
(١٧)
خصوصيات سه روز
٢٨ ص
(١٨)
سه روزبيشتر و دهروز كمتر
٢٩ ص
(١٩)
شك در خون
٣٢ ص
(٢٠)
زمانهايى كه زن حيض مىشود
٣٤ ص
(٢١)
تكاليف زن حائض
٣٥ ص
(٢٢)
كفاره
٣٩ ص
(٢٣)
شناخت كلى از تمام انواع زنهاى حائض
٤١ ص
(٢٤)
زنهاى كه عادت وقتيه دارند
٤٦ ص
(٢٥)
زنهايى كه عادت عدديه دارند
٤٨ ص
(٢٦)
مضطربه
٤٩ ص
(٢٧)
مبتدئه
٥٢ ص
(٢٨)
ناسيه
٥٣ ص
(٢٩)
احكام مشترك مبتدئه و مضطربه و ناسيه و زنى كه عادت عدديه دارد
٥٣ ص
(٣٠)
نفاس(خون ولادت)
٥٤ ص
(٣١)
چيزهايى كه بر نفساء حرام است
٥٧ ص
(٣٢)
برخى از آداب فرزنددارى
٥٨ ص
(٣٣)
خلاصه بعضى از آداب
٦٢ ص
(٣٤)
زنهايى كه بخاطر بچه، روزه بر آنها واجب نيست
٦٣ ص
(٣٥)
وظيفه زن بعد از پاك شدن از حيض و نفاس
٦٣ ص
(٣٦)
غسل
٦٤ ص
(٣٧)
جنابت
٦٥ ص
(٣٨)
مسائل ديگرى درباره زنها
٦٦ ص
(٣٩)
اقسام احكام
٦٧ ص
(٤٠)
محارم
٦٨ ص
(٤١)
احكام نگاه كردن
٦٩ ص
(٤٢)
بخش دوم خانواده
٧٧ ص
(٤٣)
هسته مركزى و اصلى جوامع بشرى
٧٧ ص
(٤٤)
حقوق متقابل
٧٩ ص
(٤٥)
حجاب
٨٣ ص
(٤٦)
وظايف زن نسبت به شوهر
٨٨ ص
(٤٧)
اهميت حق شوهر
٩٢ ص
(٤٨)
بخش سوماستفتاآت
٩٩ ص
(٤٩)
استفتاآت از حضرت امام خمينى«قدس سره»
٩٩ ص
(٥٠)
استفتاآت از حضرت آية الله العظمى گلپايگانى«دامت بركاته»
١٠٧ ص
(٥١)
احكام بانوان از متن توضيح المسائل حضرت آية الله العظمى اراكى«دامت افاضاته»
١١٣ ص
(٥٢)
احكام بانوان از متن توضيح المسائل حضرت آية الله العظمى خوئى«دامت افاضاته» استحاضه
١٢٠ ص
(٥٣)
سخنان حضرت امام خمينى - رضوان الله تعالى عليه - درباره زنها
١٢٧ ص

احكام بانوان - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٥٣ - احكام مشترك مبتدئه و مضطربه و ناسيه و زنى كه عادت عدديه دارد

ناسيه‌

يعنى زنى كه عادت خود را فراموش كرده است:

اگر بيشتر از ده روز خون ببيند بايد روزهايى كه خون او نشانه حيض را دارد، تا ده روز حيض قرار دهد و بقيه را استحاضه قرار دهد.

و اگر نتواند حيض را بواسطه نشانه‌هاى آن تشخيص دهد[١] در صورتى كه خويشانى نداشته باشد كه عادتشان يك‌جور باشد. بنابر احتياط واجب بايد هفت روز اول را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و اگر خويشانى داشته باشد بايد به عدد ايّام عادت خويشان خود حيض قرار دهد.

امام (مسئله ٤٩٩ و تحرير الوسيله، ج ١، ص ٤٥)

گلپايگانى (مسئله ٥٠٥)

احكام مشترك مبتدئه و مضطربه و ناسيه و زنى كه عادت عدديه دارد.

اگر خونى ببينند

اگر خونى ببينند كه نشانه‌هاى حيض داشته باشد يا يقين كنند كه سه روز طول مى‌كشد (بايدعبادت را ترك كنند و چنانچه بعد بفهمند حيض نبوده بايد عبادتهايى را كه بجا نياورده‌اند قضاء نمايند).

ولى اگر يقين نكنند كه تا سه روز طول مى‌كشد و نشانه‌هاى حيض را هم نداشته باشد (بنابر احتياط واجب بايد تا سه روز كارهاى استحاضه را بجا آورند و كارهايى را كه بر حائض حرام است ترك نمايند[٢] و چنانچه پيش از سه روز پاك نشدند بايد آن را حيض قرار دهند).

امام (مسئله ٥٠٠) گلپايگانى (مسئله ٥٠٦)


[١]- گلپايگانى: بايد سه روز يا شش روز يا هفت روز اول را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و اختيار اول بنابر احتياط است و اقوى تخيير بين سه عدد است مطلقا يعنى مقيّد به اول نيست.( مسئله ٥٠٥)

[٢]- گلپايگانى: اگرچه تا ده روز طول بكشد.( مسئله ٥٠٦)