آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٥٤ - ١٥ - صدقه

أَقَلَّتِ الْأَرْضُ مِنِّي».[١]

«به‌نام و به يارى خدا، و هيچ حول و نيرويى جز با كمك او نيست و بر آيين رسول خدا ٦ و آن‌ها كه صادقانه از خدا سخن گفته‌اند درود خدا بر همه آنان.

بارخدايا! به‌وسيله اين غسل قلبم را پاك و سينه‌ام را گشاده و قبرم را نورانى كن.

بارخدايا! اين غسل را [براى من‌] نور و پاكى و نگاهبان و شفاى هر آفت و درد و بيمارى و هر بدى كه از آن بيم دارم قرار ده و قلب و اعضاى بدنم و استخوان‌هايم و خون و موى و پوست و مغز و اعصابم و تمام وجودم را پاك گردان.»

حاجى با اين غسل جسمش را و با دعا و توبه جانش را شستشو مى‌دهد تا هنگام حضور در خانه خدا، از هر آلودگى پاك و پيراسته شود.

١٥- صدقه‌

مستحب است مسافر هنگام حركت، صدقه دهد[٢] و با نيكىِ به مردم، سفر را آغاز كند.

[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٣٦٩، ح ١٥٠٣٨؛ امان الاخطار، ص ٣٣

[٢] - محاسن، ج ٢، ص ٣٤٨، ح ٢٣١