آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٤٢ - ٥٦ - اغتنام فرصتها

٢- مناجات با خدا.

محمدبن ابى حمزه به نقل از پدرش مى‌گويد:

امام على‌بن الحسين ٨ را شب هنگام، كنار كعبه ديدم كه نماز مى‌خواند، پس قيام خود را طولانى كرد تا آنجا كه گاهى بر پاى راست و گاهى بر پاى چپ تكيه مى‌كرد سپس با صدايى همراه با گريه مى‌فرمود:

«يَا سَيِّدِي تُعَذِّبُنِي وَ حُبُّكَ فِي قَلْبِي، أَمَا وَ عِزَّتِكَ لَئِنْ فَعَلْتَ لَتَجْمَعَنَّ بَيْنِي وَ بَيْنَ قَوْمٍ طَالَ مَا عَادَيْتُهُمْ فِيكَ».[١]

«آقاى من! آيا در حالى كه محبت تو در قلب من است مرا عذاب مى‌كنى؟ به عزتت قسم اگر چنين كنى، ميان من و مردمانى كه مدتى طولانى به خاطر تو با آن‌ها دشمنى كرده‌ام جمع كرده‌اى!»

٣- در دعاى ابوحمزه ثمالى مى‌خوانيم:

«اللّهُمَّ ... اصْلِحْ جَميعَ احْوالِى وَاجْعَلْنى مِمَّنْ اطَلْتَ عُمْرَة وَ حَسَّنْتَ عَمَلَهُ وَ اتْمَمْتَ عَلَيْهِ نِعْمَتَكَ وَ رَضيتَ عَنْهُ و احْيَيْتَهُ حَيوةً طَيِّبَةً ...».[٢]

[١] - كافى، ج ٢، ص ٥٧٩

[٢] - مفاتيح الجنان، دعاى ابوحمزه ثمالى.