آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٤٦ - ٥٧ - توجه به اوقات نماز
«پيوسته مراقب و مواظب اوقات واجبات الهى (نمازها) و نيز سنتهاى پيامبرش باش.»
در حالات ائمه معصومين : آمده است كه هرگاه زمان نماز فرا مىرسيد، اندامشان به لرزه درآمده، رنگ چهرهشان دگرگون مىشد، وقتى علت آن را جويا مىشدند مىفرمودند:
وقت اداى امانتى رسيده كه آسمانها و زمين و كوهها زير بار آن نرفتند و آن را برنتافتند[١] و يا مىفرمودند:
سزاوار است كسى كه در پيشگاه خداوند مىايستد رنگش پريده و بندبند اعضاى بندش بلرزد.
امير مؤمنان على ٧ در فرمانى به محمد بن ابىبكر آنگاه كه او را والى مصر قرار داد چنين نگاشت:
«صَلِّ الصَّلاةَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَهَا وَ لا تُعَجِّلْ وَقْتَهَا لِفَرَاغٍ وَ لا تُؤَخِّرْهَا عَنْ وَقْتِهَا لِاشْتِغَالٍ وَ اعْلَمْ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلاتِكَ».[٢]
«نماز را در وقت تعيين شده آن به جاى آور،
[١] - تفسير صافى، ج ٢، ص ٣٧٠
[٢] - نهج البلاغه، نامه ٢٧