آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٠٨ - ٤٢ - شناخت دوست

شناخت دوستان واقعى و آزمودن آن‌ها است.

پيامبر ٦ فرمود:

«السَّفَرُ ميزانُ الْقَوْم».[١]

«سفر وسيله سنجش اخلاق مردم است.»

در حكمت‌هاى منسوب به اميرمؤمنان على ٧ نيز آمده است:

«السَّفَرُ مِيزانُ الأَخْلاقِ».[٢]

امام صادق ٧ نيز فرمود:

«هيچ كس را دوست خود مشمار تا آن‌كه او را در سه چيز بيازمايى:

١- او را به خشم آورى و ببينى كه آيا اين خشم او را از حق به باطل مى‌كشاند؟

٢- با دينار و درهم (در امور مالى).

٣- و زمانى كه با او مسافرت كنى.[٣]

هنگام بروز مشكلات و سختى‌ها در سفر، مى‌توان دوست واقعى را شناخت. زمانى كه همه‌چيز خوب و منظم است، ميان دوستان مشكلى بروز نمى‌كند، ليكن اگر دشوارى و سختى پديد آمد و همراه و همسفر، پايدار و مقاوم باقى ماند و دوست خود را تنها نگذاشت، معلوم مى‌شود در دوستى خويش صادق‌

[١] - مكارم‌الاخلاق، ص ٢٤٠

[٢] - شرح ابن ابى‌الحديد، ج ٢٠، ص ٢٩٤

[٣] - المحبة في الكتاب و السنه، ص ٩٩، ح ٤٠٦