آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٩١ - ٣٣ - كمك به همسفران

ايشان را بوسه زدند و گفتند:

فرزند رسول خدا! آيا مى‌خواستى آتش دوزخ ما را، به‌دليل رفتار نادرست ما با شما، فرا گيرد؟ و در پايان عمر به هلاكت گرفتار آييم؟ چه باعث شده تا شما اين‌چنين عمل كنيد؟

حضرت فرمود: يك‌وقت با گروهى كه مرا مى‌شناختند همسفر شدم؛ آن‌ها به‌خاطر رسول خدا بيش از حد به من احترام و كمك كردند و من نگران تكرار آن توسط شما بودم، بنابراين مخفى بودن كارم را بيشتر دوست دارم![١]

پيامبر ٦ فرمود:

«كسى كه مؤمنِ مسافرى را يارى دهد، خداوند هفتاد و سه ناراحتى را از وى دفع كند و در دنيا و آخرت او را از همّ و غم پناه دهد و بلاى بزرگى را كه در روز اجتماع مردم [فرداى قيامت‌]، با آن روبه‌رو است مرتفع سازد».[٢]

اسماعيل خَثْعَمى گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: وقتى ما [در سفر حج‌] به مكه مى‌رسيم، همراهان ما مرا نزد اثاثيه گذاشته، خود به طواف مى‌روند.

[١] - وسائل‌الشيعه، ج ١١، ص ٤٣٠، ح ١٥١٧٧

[٢] - همان.