آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٦٤ - ١٩ - نيازمندىهاى سفر

خود دور نمى‌كرد.[١]

مرحوم مجلسى رحمه الله نيز در بحارالأنوار نقل مى‌كند:

«رسول خدا ٦ هرگاه به مسافرت مى‌رفت، شانه، مسواك و سرمه‌دان با خود برمى‌داشت».[٢]

باتوجه به خصوصيات اخلاقىِ رسول خدا ٦ مى‌توان از اين احاديث به‌خوبى دريافت كه پيروان آن حضرت، بايد در مسافرت‌ها ابزار و وسايلى كه آنان را در منظم و آراسته بودن و نيز نظم و ترتيب يارى مى‌دهد، همراه بردارند و از نامنظم و آشفته بودن سر و صورت و وضعيت ظاهرى خود اجتناب ورزند.

حماد بن عيسى از امام صادق ٧ نقل كرده كه آن حضرت فرمود:

در وصيت لقمان به فرزندش اين چنين آمده است:

«اى پسرم، شمشير و كفش و عمامه و ريسمان و مشك آب و نخ خياطى و سوزن در سفر همراه داشته باش و داروى بيشترى همراه خود بردار تا هم خود و هم همراهانت از آن استفاده كنيد و در هر كارى كه نافرمانى خدا در آن نباشد با همسفرانت موافقت كن».[٣]

مرحوم فيض نقل كرده است كه بعضى از متوكلين و

[١] - همان: ٧٣

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٣، ص ٢٣٥

[٣] - من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ١٨٥، ح ٨٣٤