آداب سفر حج - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٦ - ٢ - توبه و استغفار

رياكارى عازم آن ديار مى‌شوند.[١]

و طبيعى است كه هيچ يك از اين سه دسته، بهره و نصيب معنوى از اين سفر نخواهند داشت.

از اين‌رو حاجيان پيش از سفر، بايد هدف و انگيزه خود را مشخص كنند و سپس در راستاى همان اهداف درنظر گرفته شده، برنامه‌ريزى نموده، سفر را آغاز نمايند.

٢- توبه و استغفار

پس از آن‌كه خداخواهى و خداجويى به‌عنوان هدف مشخص شد، حاجى بايد زنگارهاى گناه و معصيت را از جان و دل بزدايد، و روح را از تيرگى‌ها پاك كند تا زمينه را براى راه‌يابى به محضر حق و حريم عشق و پذيرش در پيشگاه معبود فراهم سازد.

امام صادق ٧ فرمود:

«إذا ارَدْتَ الْحَجَّ ... ثُمَّ اغْسِلْ بِمَاءِ التَّوْبَةِ الْخَالِصَةِ مِنَ الذُّنُوبِ ...».[٢]

«هرگاه اراده حج كردى ... با آب توبه خالص گناهانت را بشوى ...»

[١] - تهذيب، ج ٥، ص ٤٦٣، ح ١٦١٣- تاريخ بغداد، ج ١٠، ص ٢٩٦

[٢] - مصباح‌الشريعه، ص ١٤٢