دوستت دارم همسر عزیزم - پوريزدي، رحمت؛ طوسي، اسدالله - الصفحة ٦٥ - لقمهی نان و جرعهای آب

باور نامعقول: همسر من هرگز نباید در زندگی زناشویی اشتباه کند!

باور معقول: همسران باید به توانایی‌ها و امکانات زندگی خود نگاه کند.

باور نامعقول: چرا زندگی دیگران با ما فرق دارد؟ و چرا دیگران دارند و ما نداریم؟!

باور معقول: همسر من به‌طور طبیعی زمانی خوشحال و گاه غمگین است.

باور نامعقول: همسر من همیشه باید خوشحال باشد!

لقمه‌ی نان و جرعه‌ای آب

سینه‌ی خالی ز مِهرگُلرُخان کهنه انبانی بوَد پُر استخوان

سینه، گر خالی ز معشوقی بود سینه نبود، کهنه صندوقی بود[١]

از بهترین فرصت‌ها برای ابراز عشق به همسر، هنگام غذا خوردن است. لقمه‌ای به همسر دادن، تقدیر و تشکری است از رحمت‌ها و زحمت‌های که برای تهیه غذا کشیده است. گاهی با تقدیم لیوان آبی می‌توان خستگی و پژمردگی را از تن و جان همسر بیرون کرد.

رسول خدا ٦ می‌فرماید:

«إنَّ الرَجُلَ إذا سَقَی إمرَاتَه مِنَ الماءِ اُجِرَ؛ مرد، هرگاه به همسرش آبی بنوشاند، پاداش می بَرَد»[٢].

[١]. شیخ بهائی، نان و حلوا.

[٢]. کنزالعُمال، ج ۶، ص ۴۲۵، ح ۱۶۳۸۰.