دوستت دارم همسر عزیزم
(١)
دیباچه
٩ ص
(٢)
پیش گفتار
١٢ ص
(٣)
تعریف مَحبت
١٢ ص
(٤)
دوستی و محبت، نیاز فطری انسان
١٣ ص
(٥)
اهمیت و آثار محبت ورزی
١٥ ص
(٦)
بخش اول محبت ورزی مستقیم
٢١ ص
(٧)
فصل اول محبت ورزی گفتاری
٢٢ ص
(٨)
خوشسخن بودن
٢٢ ص
(٩)
دلجویی از همسر
٢٤ ص
(١٠)
دوستت دارم
٢٦ ص
(١١)
عذرخواهی کردن
٢٧ ص
(١٢)
با القاب زیبا صدازدن
٢٨ ص
(١٣)
سپاسگزاری
٣٠ ص
(١٤)
تعریف و تمجید
٣١ ص
(١٥)
شوخی کردن
٣٤ ص
(١٦)
دعا به همسر
٣٨ ص
(١٧)
مشورت با همسر
٣٩ ص
(١٨)
فصل دوم محبت ورزی رفتاری
٤١ ص
(١٩)
کمک به همسر
٤١ ص
(٢٠)
هدیه به همسر
٤٣ ص
(٢١)
سوغات سفر
٤٤ ص
(٢٢)
وفای به قول و قرار
٤٥ ص
(٢٣)
دیدار اقوام همسر
٤٧ ص
(٢٤)
احترام به پدر و مادر همسر
٤٧ ص
(٢٥)
پرستاری در دوران نقاهت
٤٨ ص
(٢٦)
پرداخت مهریه
٤٩ ص
(٢٧)
لمس و بوسه
٥٠ ص
(٢٨)
چراغ روشن خانه
٥٢ ص
(٢٩)
دفترچه خاطرات
٥٣ ص
(٣٠)
وقت اختصاصی
٥٤ ص
(٣١)
هوای خانه در سر
٥٥ ص
(٣٢)
احترام به سلیقه همسر
٥٦ ص
(٣٣)
کدبانوی نمونه
٥٧ ص
(٣٤)
پاسخ به نیاز جنسی
٥٨ ص
(٣٥)
اولویت توجه به همسر
٦٠ ص
(٣٦)
نگاه محبت به همسر
٦١ ص
(٣٧)
چشمپوشی از خطا
٦٢ ص
(٣٨)
آشتی سریع
٦٢ ص
(٣٩)
خوشبینی
٦٣ ص
(٤٠)
لقمهی نان و جرعهای آب
٦٥ ص
(٤١)
ایثار در حق همسر
٦٦ ص
(٤٢)
گذشت و بخشش
٦٨ ص
(٤٣)
لبخند زدن
٧٠ ص
(٤٤)
معطر شدن برای همسر
٧٠ ص
(٤٥)
یادداشت گذاشتن
٧٢ ص
(٤٦)
سفر با همسر
٧٣ ص
(٤٧)
خدمت به همسر
٧٥ ص
(٤٨)
تقسیمکار
٧٦ ص
(٤٩)
مدارا
٧٧ ص
(٥٠)
توقع بهجا
٧٩ ص
(٥١)
گوش دادن به سخن همسر
٨٠ ص
(٥٢)
آراستگی
٨٢ ص
(٥٣)
همنشینی
٨٤ ص
(٥٤)
ادب در رفتار
٨٥ ص
(٥٥)
دستپر به خانه آمدن
٨٦ ص
(٥٦)
استقبال و بدرقه
٨٧ ص
(٥٧)
مدیریت خواستهها
٨٩ ص
(٥٨)
رفع غم و غصه
٩٠ ص
(٥٩)
عدم تجسس
٩١ ص
(٦٠)
بخش دوم محبت ورزی غیرمستقیم
٩٣ ص
(٦١)
سلام کردن
٩٤ ص
(٦٢)
پند و اندرز
٩٥ ص
(٦٣)
احترام به دوستان همسر
٩٦ ص
(٦٤)
تعریف و تمجید از همسر
٩٨ ص
(٦٥)
حفظ اسرار
٩٩ ص
(٦٦)
دعوت به علمآموزی
١٠١ ص
(٦٧)
دورهمی های خانوادگی
١٠٢ ص
(٦٨)
احترام و تکریم فرزند
١٠٣ ص
(٦٩)
تأمین رفاه و آسایش
١٠٤ ص
(٧٠)
رفع نیازهای همسر
١٠٧ ص
(٧١)
تأمین آرامش و اطمینان
١٠٨ ص
(٧٢)
گنج قناعت
١٠٩ ص
(٧٣)
تواضع و فروتنی
١١٠ ص
(٧٤)
آیینه همسر باشیم
١١١ ص
(٧٥)
جمعبندی
١١٣ ص
(٧٦)
کتابنامه
١١٥ ص
(٧٧)
آزمون تشریحی
١٢٤ ص
(٧٨)
جاهای خالی را پرکنید
١٢٥ ص
(٧٩)
تستی
١٢٦ ص

دوستت دارم همسر عزیزم - پوريزدي، رحمت؛ طوسي، اسدالله - الصفحة ٣٤ - شوخی کردن

در نبود برادرتان، به بهترین شکلی که دوست دارید در نبودتان از شما یاد کنند از او یاد کنید.»[١].

رسول خوبی‌ها حضرت محمد ٦ می‌فرماید: «مَنْ‌ أَحَبَ‌ شَيْئاً أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِه‌؛ هرکس چیزی را دوست بدارد، از‌ آن بسیار یاد می‌کند»[٢].

شوخی کردن

شوخی از بهشت آمده است[٣].

شوخی و شوخ‌طبع بودن نمک و لازمه زندگی شاد و پرنشاط است. همسران نیز با ابراز شوخی‌های به‌جا و درست می‌توانند عشق خود را اظهار کنند.

از لقمان حکیم ٧ چنین نقل‌شده است

«سزاوار است انسان خردمند در میان خانواده خود مانند کودک باشد اهل مزاح و شوخی پدرانه و شیرین‌کاری محبت‌آمیز باشد و چون در اجتماع و میان قوم خود درآید رفتاری مردانه داشته باشد.»[٤].

الگو و سرمشق مسلمان حضرت محمد٦ می‌فرماید:‌


[١]. «اذْكُرُوا أَخَاكُمْ‌ إِذَا غَابَ‌ عَنْكُمْ‌ بِأَحْسَنِ مَا تُحِبُّونَ أَنْ تُذْكَرُوا بِهِ إِذَا غِبْتُمْ عَنْهُ». الامالی (طوسی)، ص ۲۲۵، ح ۳۹۱

[٢]. مجموعه ورام، ج ۱، ص ۷۴.

[٣]. کتاب کوچه، ج ۵، ص ۱۹۰۲. (از شوخی دوستان نباید رنجید).

[٤]. «ینبغی للعاقل ان یکون فی اهله کالصبی- یعنی فی المزاح- و حسن الخلق بالملاعبه والمطایبه فاذا کان فی القوم کان رجلا». لئالی الاخبار (تویسرکانی)، ج ۲، ص ۱۷۵ و ۲۰۹.