دوستت دارم همسر عزیزم - پوريزدي، رحمت؛ طوسي، اسدالله - الصفحة ٣٤ - شوخی کردن
در نبود برادرتان، به بهترین شکلی که دوست دارید در نبودتان از شما یاد کنند از او یاد کنید.»[١].
رسول خوبیها حضرت محمد ٦ میفرماید: «مَنْ أَحَبَ شَيْئاً أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِه؛ هرکس چیزی را دوست بدارد، از آن بسیار یاد میکند»[٢].
شوخی کردن
شوخی از بهشت آمده است[٣].
شوخی و شوخطبع بودن نمک و لازمه زندگی شاد و پرنشاط است. همسران نیز با ابراز شوخیهای بهجا و درست میتوانند عشق خود را اظهار کنند.
از لقمان حکیم ٧ چنین نقلشده است
«سزاوار است انسان خردمند در میان خانواده خود مانند کودک باشد اهل مزاح و شوخی پدرانه و شیرینکاری محبتآمیز باشد و چون در اجتماع و میان قوم خود درآید رفتاری مردانه داشته باشد.»[٤].
الگو و سرمشق مسلمان حضرت محمد٦ میفرماید:
[١]. «اذْكُرُوا أَخَاكُمْ إِذَا غَابَ عَنْكُمْ بِأَحْسَنِ مَا تُحِبُّونَ أَنْ تُذْكَرُوا بِهِ إِذَا غِبْتُمْ عَنْهُ». الامالی (طوسی)، ص ۲۲۵، ح ۳۹۱
[٢]. مجموعه ورام، ج ۱، ص ۷۴.
[٣]. کتاب کوچه، ج ۵، ص ۱۹۰۲. (از شوخی دوستان نباید رنجید).
[٤]. «ینبغی للعاقل ان یکون فی اهله کالصبی- یعنی فی المزاح- و حسن الخلق بالملاعبه والمطایبه فاذا کان فی القوم کان رجلا». لئالی الاخبار (تویسرکانی)، ج ۲، ص ۱۷۵ و ۲۰۹.