دوستت دارم همسر عزیزم
(١)
دیباچه
٩ ص
(٢)
پیش گفتار
١٢ ص
(٣)
تعریف مَحبت
١٢ ص
(٤)
دوستی و محبت، نیاز فطری انسان
١٣ ص
(٥)
اهمیت و آثار محبت ورزی
١٥ ص
(٦)
بخش اول محبت ورزی مستقیم
٢١ ص
(٧)
فصل اول محبت ورزی گفتاری
٢٢ ص
(٨)
خوشسخن بودن
٢٢ ص
(٩)
دلجویی از همسر
٢٤ ص
(١٠)
دوستت دارم
٢٦ ص
(١١)
عذرخواهی کردن
٢٧ ص
(١٢)
با القاب زیبا صدازدن
٢٨ ص
(١٣)
سپاسگزاری
٣٠ ص
(١٤)
تعریف و تمجید
٣١ ص
(١٥)
شوخی کردن
٣٤ ص
(١٦)
دعا به همسر
٣٨ ص
(١٧)
مشورت با همسر
٣٩ ص
(١٨)
فصل دوم محبت ورزی رفتاری
٤١ ص
(١٩)
کمک به همسر
٤١ ص
(٢٠)
هدیه به همسر
٤٣ ص
(٢١)
سوغات سفر
٤٤ ص
(٢٢)
وفای به قول و قرار
٤٥ ص
(٢٣)
دیدار اقوام همسر
٤٧ ص
(٢٤)
احترام به پدر و مادر همسر
٤٧ ص
(٢٥)
پرستاری در دوران نقاهت
٤٨ ص
(٢٦)
پرداخت مهریه
٤٩ ص
(٢٧)
لمس و بوسه
٥٠ ص
(٢٨)
چراغ روشن خانه
٥٢ ص
(٢٩)
دفترچه خاطرات
٥٣ ص
(٣٠)
وقت اختصاصی
٥٤ ص
(٣١)
هوای خانه در سر
٥٥ ص
(٣٢)
احترام به سلیقه همسر
٥٦ ص
(٣٣)
کدبانوی نمونه
٥٧ ص
(٣٤)
پاسخ به نیاز جنسی
٥٨ ص
(٣٥)
اولویت توجه به همسر
٦٠ ص
(٣٦)
نگاه محبت به همسر
٦١ ص
(٣٧)
چشمپوشی از خطا
٦٢ ص
(٣٨)
آشتی سریع
٦٢ ص
(٣٩)
خوشبینی
٦٣ ص
(٤٠)
لقمهی نان و جرعهای آب
٦٥ ص
(٤١)
ایثار در حق همسر
٦٦ ص
(٤٢)
گذشت و بخشش
٦٨ ص
(٤٣)
لبخند زدن
٧٠ ص
(٤٤)
معطر شدن برای همسر
٧٠ ص
(٤٥)
یادداشت گذاشتن
٧٢ ص
(٤٦)
سفر با همسر
٧٣ ص
(٤٧)
خدمت به همسر
٧٥ ص
(٤٨)
تقسیمکار
٧٦ ص
(٤٩)
مدارا
٧٧ ص
(٥٠)
توقع بهجا
٧٩ ص
(٥١)
گوش دادن به سخن همسر
٨٠ ص
(٥٢)
آراستگی
٨٢ ص
(٥٣)
همنشینی
٨٤ ص
(٥٤)
ادب در رفتار
٨٥ ص
(٥٥)
دستپر به خانه آمدن
٨٦ ص
(٥٦)
استقبال و بدرقه
٨٧ ص
(٥٧)
مدیریت خواستهها
٨٩ ص
(٥٨)
رفع غم و غصه
٩٠ ص
(٥٩)
عدم تجسس
٩١ ص
(٦٠)
بخش دوم محبت ورزی غیرمستقیم
٩٣ ص
(٦١)
سلام کردن
٩٤ ص
(٦٢)
پند و اندرز
٩٥ ص
(٦٣)
احترام به دوستان همسر
٩٦ ص
(٦٤)
تعریف و تمجید از همسر
٩٨ ص
(٦٥)
حفظ اسرار
٩٩ ص
(٦٦)
دعوت به علمآموزی
١٠١ ص
(٦٧)
دورهمی های خانوادگی
١٠٢ ص
(٦٨)
احترام و تکریم فرزند
١٠٣ ص
(٦٩)
تأمین رفاه و آسایش
١٠٤ ص
(٧٠)
رفع نیازهای همسر
١٠٧ ص
(٧١)
تأمین آرامش و اطمینان
١٠٨ ص
(٧٢)
گنج قناعت
١٠٩ ص
(٧٣)
تواضع و فروتنی
١١٠ ص
(٧٤)
آیینه همسر باشیم
١١١ ص
(٧٥)
جمعبندی
١١٣ ص
(٧٦)
کتابنامه
١١٥ ص
(٧٧)
آزمون تشریحی
١٢٤ ص
(٧٨)
جاهای خالی را پرکنید
١٢٥ ص
(٧٩)
تستی
١٢٦ ص

دوستت دارم همسر عزیزم - پوريزدي، رحمت؛ طوسي، اسدالله - الصفحة ١١٢ - آیینه همسر باشیم

خالی از آن باشیم و دوم اینکه شرایط بیان آن را آموخته باشیم. در فرهنگ اهل‌بیت: بیان عیوب دوستان به خودشان، از اخلاق پسندیده شمرده شده است.

امام صادق ٧ می فرمایند:

«أَحَبُ‌ إِخْوَانِي‌ إِلَيَ‌ مَنْ‌ أَهْدَى‌ إِلَيَ‌ عُيُوبِي؛ محبوب‌ترین برادرانم، کسی است که عیب‌هایم را به من هدیه کند.»[١].

حضرت امام امیرالمؤمنین علی ٧ در تشبیهی زیبا و گویا بیان عیوب مؤمنین به خودشان را به کار آیینه تشبیه فرمودند:

«الْمُؤْمِنُ‌ مِرْآةُ الْمُؤْمِن‌؛مؤمن،‌آیینه مؤمن است»[٢].

چون‌که مؤمن آینه‌ی مؤمن بود روی او ز آلودگی ایمن بود[٣]

از این حدیث و گوهربار و زیبا ۲۲ نکته ظریف می‌شود آموخت:

آینه عیب را می‌گوید. موبه‌مو می‌گوید. با وضوح تمام می‌گوید نه با کنایه و ابهام. بی‌صدا می‌گوید. عیب را بی‌غرض می‌بیند و می‌گوید. خوب و بد را باهم می‌گوید. محسوسات را می‌گوید (آنچه را دیده می‌گوید). عیب‌نمایی آینه از روی خیرخواهی است نه به هدف تنقیص و ضربه زدن. در گفتن خجالت نمی‌کشد. عیب را که دید در حافظه نگه نداشته فراموش می‌کند تا مگر دوباره ببیند. به همه یکسان می‌گوید. هر بیشتر نزدیک شوی بهتر می‌گوید. حال را


[١]. الکافی، ج ۲، ص ۶۳۹.

[٢]. تحف العقول، ص ۱۷۳.

[٣]. مولوی