پيامبر اكرم (ص) فرمود: اى اسماء، گروهى سركش- پس از من- او را مى‌كشند، شفاعت من در نزد خداى براى آنها نيست. سپس پيامبر فرمود: اى اسماء، اين خبر را به فاطمه نگويى چرا كه او تازه وضع حمل كرده است.

آنگاه به على (ع) فرمود: اين پسرم را چه ناميده‌اى؟

على (ع) فرمود: من در نامگذارى او بر شما پيشى نمى‌گيرم، اگر چه دوست داشتم نام او را حرب بگذارم. پيامبر (ص) فرمود: من نيز در نامگذارى او بر پروردگارم- عز و جل- سبقت نمى‌گيرم. در اين حال جبرئيل بر پيامبر فرود آمد و گفت: خداى بلند مرتبه تو را سلام مى‌فرستد و مى‌فرمايد: او را به نام پسر هارون نامگذارى كن.

پيامبر فرمود: نام پسر هارون چيست؟

جبرئيل گفت: شبير.

پيامبر (ص) فرمود: زبان من عربى است. جبرئيل گفت: او را حسين نام گذار.

پس چون حسين (ع) هفت روزه شد [پيامبر اكرم او را عقيقه كرد] به دو قوچ كه سپيدى آنها از سياهيشان افزون بود و سر حسين (ع) را تراشيد، و به وزن موى سر او نقره صدقه داد و سر او را روغنى خوشبو ماليد. سپس فرمود:

اى اسماء! خون از آداب جاهليت عرب است، و قابله را ران گوسفندى بخشيد.