ترجمه صحيفة الإمام الرضا (ع) - حجازى، علاء الدين - الصفحة ١١٨ - ٢٠٢
بر هر يك از اين مردان مجاهد چهل هزار فرشته مىگمارد تا او را از رو برو و پشت سر و سمت راست و سمت چپ حفاظت و نگهدارى كنند. ايشان هيچ كار نيكى انجام نمىدهند مگر آنكه بيشتر از آن در نامه اعمالشان نوشته مىشود، و هر روز براى آنها عبادت هزار مرد كه هزار سال خدا را عبادت مىكنند، و هر سال عبادت آنها سيصد و شصت روز، بمانند روزهاى دنيا، نوشته مىشود.
و زمانى كه با دشمن روبرو مىشوند، دانش اهل دنيا از ثوابى كه خدا به آنها مىدهد قاصر است. و به هنگام برخورد و رويارويى با دشمن كه نيزهها به حركت در مىآيد، و تيرها پرتاپ مىشود و جنگاوران با يك ديگر مواجه مىشوند، فرشتگان مجاهدان راه خدا را با بالهاى خود مىپوشانند، و در اين حال از خداى براى آنها نصرت و استقامت مىطلبند. در اين هنگام منادى فرياد مىزند كه: بهشت در سايه شمشيرهاست، و فرود آمدن هر نيزه و ضربت شمشيرى بر پيكر شهيد آسانتر و دلنشينتر از نوشيدن آب سرد در روز تابستان است. و هنگامى كه شهيد بر اثر ضربت شمشير يا نيزهاى از اسب خود به زمين مىافتد، به زمين نمىرسد مگر اينكه خداى عز و جل حور العين را به همسرى او به سويش مىفرستد، و اين حور العين به آنچه خداى از كرامت خود براى شهيد آماده كرده است، او را مژده مىدهد. پس هنگامى كه پيكر شهيد به زمين مىخورد، زمين به او مىگويد: اى روح پاك خوش آمدى، تو همان روح بزرگى كه از پيكرى پاك بيرونشدهاى.
شادمان باش، زيرا كه براى تو فراهم است، آنچه كه هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و به قلب هيچ انسانى جلوه و گذر