و نعمت‌ها به تو ارزانى داشتم، و تو با گناهان با من دشمنى مى‌كنى. خير و بركت من به سوى تو نازل مى‌شود، ولى شر و زشتى (گناه) تو به سوى من بالا مى‌آيد، و همواره فرشته‌اى بزرگوار هر روز و شب كارهاى زشت تو را به سوى من مى‌آورد.

اى فرزند آدم! اگر بشنوى كه كسى از تو سخن گفته، به سوى او مى‌شتابى و با او دشمنى مى‌كنى، اگر چه نميدانى كه در باره تو چه سخنى گفته است.

[١]

٥-

امام رضا (ع) با اسناد نقل شده فرمود، پيامبر خدا فرموده است كه خداى عز و جل مى‌فرمايد:

هيچ آفريده‌اى، مخلوق ديگرى را سواى من چنگ نمى‌زند، مگر آنكه اسباب آسمانها و زمين را براى او قطع مى‌كنم. پس اگر مرا در خواست كند، او را نمى‌بخشم، و اگر مرا بخواند، او را اجابت نمى‌كنم. و هيچ آفريده‌اى به من چنگ نمى‌زند (روى نمى‌آورد) پس از آنكه غير من را رها كرده باشد، مگر آنكه آسمانها

[١] مترجم: مقصود اين است كه انسان اگر احتمال دهد كسى در باره او بد گفته دست به دشمنى مى‌زند، در حالى كه پروردگار همواره دشمنى و گناه انسان را ملاحظه مى‌كند، و با اين حال رحمت خود را از وى دريغ نمى‌كند.