غريب پيروز (زندگي حضرت رضا عليه السلام از نگاه رهبر فرزانه انقلاب) - خامنهاى، سيد على - الصفحة ٤٦
امامتشان- بعد از آن دفعه اول، با غل و زنجير و اينها- به شام بردند؛ ليكن وضع در آنجا جور ديگرى است، و امام سجاد هميشه با ملاحظه بيشترى بر خورد مى كردند. اما در مورد امام باقر، ما لحن كلام را تندتر مى بينيم.
بنده چند روايت را در مذاكرات حضرت باقر (عليه الصلاه و السلام) با اصحابشان ديدم، كه نشانه دعوت به حكومت و خلافت و امامت، و حتى نويد آينده در آنها مشاهده مى شود. يك روايت، اين روايتى است كه در بحار است نقل مى كند كه منزل حضرت ابى جعفر، پر از جمعيت بود؛ پير مردى آمد، كه به عصايى تكيه داده بود، آمد و سلام كرد، خدمت حضرت اظهار علاقه و اظهار محبت كرد و بعد پهلوى حضرت نشست و گفت:
فَوَ اللَّهِ إِنِّى لَأُحِبُّكُمْ وَ أُحِبُّ مَنْ يُحِبُّكُمْ وَ وَ اللَّهِ مَا أُحِبُّكُمْ وَ أُحِبُّ مَنْ يُحِبُّكُمْ لِطَمَعٍ فِى دُنْيَا وَ [اللَّهِ] إِنِّى لَأُبْغِضُ عَدُوَّكُمْ وَ أَبْرَأُ مِنْهُ وَ وَ اللَّهِ مَا أُبْغِضُهُ وَ أَبْرَأُ مِنْهُ لِوَتْرٍ كَانَ بَيْنِى وَ بَيْنَهُ وَ اللَّهِ إِنِّى لَأُحِلُّ حَلَالَكُمْ وَ أُحَرِّمُ حَرَامَكُمْ وَ أَنْتَظِرُ أَمْرَكُمْ فَهَلْ تَرْجُو لِى جَعَلَنِىَ اللَّهُ فِدَاكَ (١٥)
يعنى آيا اميد دارى كه من آن روزگار شما را ببينم؟ چون منتظر امر شما هستم. يعنى منتظر فرا رسيدن دوران حكومت شما هستم. امر، هذالامر، و امركم در تعبيرات آن دوره- چه تعبيرات بين ائمه و اصحاب ائمه، چه مخالفينشان، دشمنانشان- يعنى حكومت. مثلًا هارون اشاره مى كند: والله لو تنازعت معى فى هذا الامر يعنى خلافت، يعنى امامت. انتظر امركم يعنى خلافتتان، بلاشك اين تعبير به اين معناست.
آن وقت سؤال مى كند كه آيا اجازه مى دهيد- كه من به آن روز برسم، آن روز را ببينم؟ فقال ابو جعفر (عليه السلام): إِلَىَّ إِلَىَّ حَتَّى أَقْعَدَهُ إِلَى جَنْبِهِ، او را نزديك آوردند، پهلوى خودشان نشاندند، ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا الشَّيْخُ إِنَّ أَبِى عَلِىَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع أَتَاهُ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مِثْلِ الَّذِى سَأَلْتَنِى عَنْهُ (١٦)-