در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٥ - شبهاتى درباره رجعت
٢- اعتقاد به رجعت، موجب قايل شدن به «تناسخ» مى شود كه ميان مسلمانان مردود است؟
بايد گفت: عقيده به تناسخ، مقوله اى است و اعتقاد به رجعت، مقوله ا ى ديگر كه با آن تباين كلّى دارد؛ «تناسخ»، حلول ارواح مردگان در بدن ديگران- كه حيات دنيوى دارند- مى باشد، در حالى كه مراد از «رجعت» بازگشت ارواح برخى از مردم به بدنهاى آنان است (مانند آنچه در قيامت واقع مى شود) اگر لازمه رجعت، تناسخ باشد، هر آينه تناسخ در معاد و در زنده كردن مردگان به وسيله حضرت عيسى (ع) ودر مصاديق رجعت، ميان امّتهاى گذشته نيز بايد باشد.
و در باطل بودن تناسخ، روايت هاى متواترى از اهل بيت (عليهم السلام) نقل شده است و دانشمندان اماميّه در گذشته و حال بر آن تأكيد كرده اند. اعتقاد به آن نيز سر انجام انسان را به كفر مى كشاند.
ابو الحسن اشعرى در كتاب مقالات الاسلاميّين، بين قول به رجعت- كه اماميّه آن را پذيرفته اند- و بين قول به تناسخ كه اهل غلوّ و زنادقه منكر قيامت آن را قبول دارند- جدايى انداخته است.
٣- طبق گفتار احمد امين، اعتقاد به رجعت، موجب ظهور افكار يهودگرى ميان شيعيان شده است؟
جواب اين است كه پذيرش بخشى از اعتقادات اديان سابق، از جمله برنامه ها و دستورات اسلام است؛ زيرا اسلام، عمل به اديان سابق را نسخ كرده است، امّا در بُعد اعتقادى، جوهره اى ثابت و مشتركى، ميان تمام اديان وجود دارد و اسلام، كاملترين بيان و تعبير