در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٣ - ب روايات

«وقتى خبر رحلت پيامبر خدا (ص) ميان مسلمانان منتشر شد، عمر بن خطّاب گفت: چه كسى فلان شهر وفلان شهر از شهرهاى رم را فتح مى كند؟ پيامبر خدا نمى ميرد تا اين كه آنها را فتح كنيم و اگر بميرد، منتظر او خواهيم ماند چنان كه بنى اسرائيل منتظر موسى (ع) شدند. او همواره مى گفت: پيامبر خدا نمرده است ولكن به سوى پروردگارش رفت چنان كه موسى (ع) رفت و چهل شبانه روز از قوم خويش غايب گشت. سپس به سوى آنان بازگشت. به خدا قسم! پيامبر خدا بر مى گردد و كسانى كه گمان كنند او مرده، دستها و پاهاى آنان بايد بريده شود».[١]

بر اين اساس، عمر بن خطّاب، اوّلين كسى است كه اعتقاد به رجعت را مطرح كرده است؛ نه عبد الله بن سبا (شخصيّت افسانه اى كه هر گونه منكرى در تاريخ اسلامى، به او نسبت داده مى شود).

ابن ابى دنيا (م. ٢٨١) كتابى به نام‌ «من عاش بعد الموت؛ كسانى كه بعد از مرگ زيسته اند»، تأليف كرده است و اين كتاب از سوى دار الكتب الاسلاميّه در بيروت، با تحقيق، در سال ١٩٨٧ م. نشر يافته است.

ابو نعيم اصفهانى دركتاب دلائل النبوّه، وسيوطى در كتاب الخصائص الكبرى، بابى خاص در معجزات پيامبر اكرم (ص) درباره زنده كردن مردگان قرار داده اند.

[١] - سيره نبويّه ابن هشام: ٤/ ٢٠٥؛ طبقات كبرى: ٢/ ٢٦٦.