روشن شد كه آنچه قرآن كريم و سنّت شريف پيامبر اكرم (ص) و نصوص صحابه وتابعين بر آن تصريح دارند، عبارت است از: اجماع برتشريع ازدواج موقّت وثابت نشدن نسخ از نظر بسيارى از صحابه وتابعين، مخصوصاً اهل بيت طاهرين (عليهم السلام) على وفرزندانش ائمّه معصومين (عليهم السلام) و فقهاى پيرو آنان، نسلى بعد از نسل ديگر.

پس بنا به تصريح كتاب و سنّت، «ازدواج موقّت» در شريعت اسلامى مثل ازدواج دائم، شرعى است، ولى در بعضى از احكام، با آن فرق دارد.

و آنچه از عمر بن خطّاب نقل شده براى اثبات ادّعاى نسخ كافى نيست؛ همچنان كه تنى چند از صحابه وتابعين بدان اعتراف كرده اند.

(وآخر دعوانا إن الحمد لله ربّ العالمين)