فضائل و برکات نماز جمعه و جماعت در دنيا و آخرت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٨٩ - صداي مؤذن که بلند مي شد به مسجد مي رفتم

نماز جماعت بهجت عارفان﴾

ارتباط استوار آيت‌الله العظمي بهجت با خداوند متعال، ذکرهاي پي در پي، بجا آوردن نوافل، شب زنده‌داري‌هاي کم نظير ايشان بسيار درس آموز است، سال هاي سال است که نماز جماعت ايشان از پرشور انگيزترين، باصفاترين و روح نوازترين جماعت هاي ايران اسلامي است.

در اين نماز؛ عالمان وارسته و خداجوي، کثيري از طلاب انقلابي خارج از کشور، بسيجيان رزمجو دلداده خدا، طلاب تقوي پيشه و ديگر قشرهاي مردم شرکت مي‌کنند. اين نماز پر معنويت است که گاه با صداي گريه و آهنگ حزين اين پير فرزانه شکوه ويژه‌اي پيدا مي‌کند و گاه صداي گريه آيت‌الله العظمي بهجّت با گريه و ناله غم‌انگيز نمازگزاران همراه مي‌شود.

در نماز ايشان روح ها به پرواز ميايد، چشم ها به اشک مي‌نشيند، فضاي دل ها باراني مي‌گردد و گاه قطره‌هاي درشت اشک بر دامن سجاده‌ها مي‌ريزد. چنين فضاي معنوي و روح نوازي را تاکنون در هيچ نماز جماعتي نديده‌ايم. بي‌جهت نيست که در مسجد ايشان بسياري از اوقات جا براي نمازگزاران تنگ مي‌شود و عده کثيري و حتي آنان که مشتاقانه و به اميد کسب فيض از اين نماز پر معنويت از راه هاي دور آمده‌اند، مجبور به ترک مسجد مي‌گردند.[١]

[١] . دين ما علماي ما ، ص١٠٥ .