فضائل و برکات نماز جمعه و جماعت در دنيا و آخرت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٤٧ - ١- آثار معنوي

از خداي يگانه مسألت داريم.

در نماز جماعت، گروهي از مسلمانان، در صفوف منظم به امامي واحد اقتداء مي‌کنند و با حرکتي همنواخت به رکوع و سجود مي‌روند و بر مي‌خيزند و مي‌نشينند. همگان متوجه يک قبله‌اند و جميع مؤمنان که در يک نماز جماعت همدوش ايستاده‌اند با هم معراج دارند. کساني که به نماز جماعت روي کرده‌اند. در شبانه‌روز سه بار يکديگر را مي‌بينند و از احوال هم با خبر مي‌شوند و وجه مشترک آنان؛ نماز يعني سردفتر همه عبادت ها است و در اين عبادت همگي کوشش دارند که نهايت خلوص و توحيد خود را به درگاه خداي واحد عرضه دارند.

چون نماز؛ عبادتي است که اگر مقبول افتد، همه عبادات ديگر مقبول درگاه حق خواهد بود و اگر مردود شود بر ديگر عبادات هم، مُهر ردّ گذاشته خواهد شد. از اين جهت نماز مفضَّل ؛نمازي است که در مسجد و به جماعت گذارده شود.

شايان ذكر است كه درباره نماز جماعت به سه آيه استناد شده است:[١]

آيه اول:

وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ وَارْكَعُواْ مَعَ الرَّاكِعِينَ ؛[٢]

و نماز را بپا داريد و زکات را ادا کنيد و همراه رکوع کنندگان رکوع نمائيد(و نماز را با جماعت بگذاريد).

در آيه شريفه ؛ دستور اخير اشاره به مسأله نماز جماعت است، ولي از ميان تمام افعال نماز ، تنها رکوع را بيان کرده و مي‌گويد «با رکوع

[١] . احکام قرآن ، ص٣٩٩.

[٢] . سوره بقره/٤٣.