احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٢٣٤ - ٣ - اسقاط جنين به خاطر ناقص بودن آن

ب- سقط در اين فرض با همه‌ى اقسامش جايز نمى‌باشد، والله العالم.

تبريزى (قدس سرّه): ب- سقط در صورت قبل از دميده شدن روح، مانعى ندارد.

سؤال (٢٣٩) زنى كه بچه‌اى ناقص را بدنيا آورده و اكنون به بچه‌ى دوم باردار است. پزشكان به او گفته‌اند كه اگر بچه‌ى دوم سالم بدنيا آيد، مى‌توان به كمك مواد خونى بچه‌ى دوم نقص بچه‌ى اول را از بين برد و اگر دومى ناقص باشد، در صورت حمل به بچه‌ى سوم، اگر حمل سوم سالم باشد، مى‌تواند با مواد خونى او نقص دو بچه‌ى ناقص اول را از بين برد. اكنون سؤال اين است كه آيا سقط حمل دوم با توجه به احتمال ناقص بودن آن جايز است؟

(بسمه تعالى): سقط مطلقاً جايز نمى‌باشد، چه حمل كامل باشد و چه ناقص، والله العالم.

سؤال (٢٤٠) خانمى كه باردار بوده و بعد از آزمايش‌ها و عكس‌هاى متعددى كه پزشكان از حمل او داشته‌اند، به اين نتيجه رسيده‌اند كه حمل او از حيث عقلى و جسمى ناقص بوده و اين حمل به اصطلاح (منگول) مى‌باشد، آيا سقط جنين با توجه به آنچه گفته شد، جايز است؟

(بسمه تعالى): سقط حمل توسط زن باردار جايز نبوده، چنانچه نمى‌تواند براى سقط خود را در اختيار شخص ديگرى قرار دهد، والله العالم.