احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٧٦ - * فصل دوم عيبهايى كه موجب خيار فسخ عقد در ازدواج مىشود

(٢) ناتوان بودن مرد از نزديكى، هر چند بعد از عقد پديد آيد، ولى اگر بعد از عقد و نزديكى، هر چند اولين نزديكى پديد آيد، موجب حق فسخ براى زوجه نمى‌باشد.

(٣) خصاء: يعنى بيضه‌هاى مرد را در آورده باشند؛ در صورتى كه قبل از عقد وجود داشته و زوج آن را مخفى كرده و زوجه از آن مطلع نبوده است.

(٤) بريده شدن مقدارى از آلت است كه مرد با آن اصلًا قادر بر نزديكى نبوده، در صورتى كه قبل از عقد وجود داشته و يا آنكه قبل از نزديكى باشد و اگر اين عارضه بعد از عقد و اولين نزديكى پديد آيد، بنابر اقوى موجب خيار نمى‌شود.

(مسئله) عيوبى كه اگر در زن باشد، مرد خيار فسخ عقد ازدواج را دارد؛ هفت عيب مى‌باشد: ١- ديوانگى، ٢- جذام، ٣- برص. ٤- در صورتى كه، در فرج گوشت و يا استخوانى باشد كه مانع از نزديكى باشد ٥- افضاء: يعنى راه ادرار و حيض و يا حيض و مدفوعش يكى شده باشد. ٦- در صورتى كه زن كور باشد. ٧- زمين‌گير بودن زن يا شل بودن او كه ظاهر و آشكار باشد. در اين موارد خيار فسخ عقد براى زوج ثابت است، در صورتى كه عيوب ذكر شده، قبل از عقد باشد و در صورت تحقق آن بعد از عقد و قبل از نزديكى اشكال است و بنابر اقرب ثابت است، هر چند سزوار است كه احتياط ترك نگردد.