احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٠٧ - مواردى كه فرزند بزرگتر، بايد نمازهاى پدر را قضا نمايد

آنها بوده و مرتفع نمى‌گردد، مى‌توانند در اولين وقت ممكن اقدام به قضا نمايند. هم چنين در صورتى كه احتمال بقاء عذر و عدم ارتفاع آن را بدهد، مى‌تواند در اولين فرصت ممكن نمازش را قضا نمايد، ولى در صورتى كه خللى در اركان نماز واقع شده باشد. بايد نماز را دوباره بخواند و در صورتى كه خلل و نقص درغير اركان بوده، اعاده و تكرار نماز لازم نمى‌باشد.

سؤال (٨٢) مريضى كه هوش خود را بوسيله مادّه‌ى بيهوش كننده به مدت طولانى از دست داده و اين ماده را پزشكان معالج داده‌اند تا بتوانند مريض مذكور را بعد از آن عمل جراحى كنند و استعمال اين دارو هم بدون اختيار مريض بوده و هيچگونه اطلاع و موافقتى نسبت به آن نداشته است. آيا براى اين مريض واجب است نمازهايى را كه نخوانده و در اين مدت ترك شده، قضا نمايد؟

خوئى (قدس سرّه): قضاى نمازهاى ذكر شده، مبنى بر احتياط مى‌باشد.

مواردى كه فرزند بزرگ‌تر، بايد نمازهاى پدر را قضا نمايد

سؤال (٨٣) شخصى از دنيا رفته و قبل از فوت، فرزندانش او را به بيمارستان منتقل نموده‌اند، ولى در آن حالت هوش و درك كافى براى نماز نداشته و با اين حالت تقريباً دو ماه در بيمارستان بسترى بوده، آيا قضاى نمازهاى شخص مذكور بر فرزند بزرگتر واجب است، با توجه به‌