احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٦٤ - دوم عبادت كسى كه فراموشى دارد

دوم: عبادت كسى كه فراموشى دارد

سؤال (١٧١) شخصى كه داراى عقل و تشخيص بوده، ولى به مريضى فراموشى به شكل موقت يا دايم مبتلا بوده و در بعضى از موارد احتمال داده مى‌شود كه او از روزه دار بودن خود غافل بوده و يا اينكه در هنگام نماز غفلت كرده و اعمال منافى با روزه و نماز بجا مى‌آورد. چنانچه قادر به حفظ ركعات نماز هم نمى‌باشد، وظيفه‌ى اين شخص چيست؟

خوئى (قدس سرّه): حكم اين شخص و تشخيص حال او موكول به نظر عرف است. و چه بسا خود او هم در بعضى اوقات بفهمد كه آيا غافل است يا ملتفت. و در صورتى كه شك كند، غافل محسوب شده يا ملتفت، بايد طبق آنچه كه عادت داشته و انجام مى‌داده است، اعمالش را انجام دهد، والله العالم.

تبريزى (قدس سرّه): در صورتى كه در همه‌ى وقت نمازها و روزه‌ها همين حالت را دارد، چيزى بر او واجب نبوده و در غير اين صورت بايد در زمانى كه اين حالت را ندارد، نماز بخواند.