احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١١٨ - مقصد اول شرايط صحت روزه

سؤال (٩١) شخصى كه به خاطر مرض چند سال روزه‌هايش را نگرفته وامسال قبل از حلول ماه مبارك رمضان به پزشك مراجعه نموده و پزشك به او گفته كه ديگر روزه براى او ضرر ندارد و او هم بقيه‌ى روزهاى ماه شعبان را روزه گرفته، ولى اكنون شك كرده كه آيا ضررى بودن روزه از زمان گفته‌ى پزشك از بين رفته و يا در بعضى از سال‌هايى كه افطار كرده است طبق احتمال دوم روزه برايش ضررى نبوده و او بى‌جهت افطار نموده است. آيا در اين احتمال لازم است روزهايى را كه از سال‌هاى قبل افطار نموده، قضا نمايد؟ و يا اينكه مى‌تواند استصحاب مرض خود را تا زمان مراجعه جديد به پزشك نموده، تا اينكه افطار سال‌هاى گذشته مانعى نداشته باشد و قضا لازم نباشد؟

خوئى (قدس سرّه): شخص مذكور مى‌تواند استصحاب بقاء مرض خود را نموده و عوض روزه‌هايى را كه افطار كرده، فديه بدهد و به مجرد احتمال رفع عذر در سال‌هاى سابق، قضا واجب نمى‌شود، بلكه بايد تا زمان اعلام جديد پزشك، حكم به بقاء مرض خود نمايد.