احكام جامع مسايل پزشكى - خوئي، سيد ابوالقاسم؛ تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٣٤٩ - * فصل اول معالجه با تلقين دروغين

مريضى شخص مبتلا، مستلزم متهم شدن او به حرام گردد، اعلام واجب است؟

(بسمه تعالى): بر پزشك واجب است كه به خاطر حفظ جان ديگران از اين مريضى كشنده مراتب را اعلام نمايد، ولى بايد به شكلى اعلام نمايد كه آبرو و حيثيت شخص مبتلا محفوظ بماند، به اين شكل كه به ديگران بگويد كه ابتلاى به اين مريضى اسباب متعدد داشته و منحصر به عمل جنسى حرام نمى‌باشد، چنانچه در بعضى از موارد ابتلاء به خاطر تزريق آمپول آلوده و اسباب ديگر بوده و در اختيار شخص مبتلا نيست، والله العالم.

مقصد چهاردهم: معالجه با اشياء حرام‌

* فصل اول: معالجه با تلقين دروغين‌

سؤال (٤٥٢) در زمان ما نوعى معالجه مرسوم شده كه مبنى بر تلقين به شخص مريض مى‌باشد و گاهى اوقات اين نوع معالجه مشتمل بر گفتن دروغ به مريض مى‌باشد؛ مثل اينكه قرصى از نشاسته را به مريض مبتلا به ناراحتى اعصاب و يا افسردگى داده و به او گفته مى‌شود كه اين قرص از فلان مادّه‌ى دارويى است، آيا دروغ گفتن به شخص مريض براى معالجه‌ى او جايز است. بنابر تقدير حرمت كذب و دروغ، آيا در صورتى كه معالجه منحصر به گفتن دروغ باشد، تفاوتى در حكم دارد؟